مصطفى النوراني الاردبيلي

236

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

تركيبات شيميايى : در برگها و سرشاخه‌هاى گياه در حدود 3 - 2 درصد اسانسى به نام اسانس سابين وجود دارد . به‌علاوه داراى تانن ، رزين و كمى قند مىباشد . خواص - كاربرد : برگ و ساقه‌هاى برگ‌دار باريك اين گياه ، بويى تند ، شبيه بوى تربانتين و طعم آن تند و بسيار تلخ است كه مربوط به اسانس عامل آن مىباشد . بسيار قاعده‌آور است ، موجب العقاب خارش‌آور شديدى در رحم شده و ممكن است موجب خونريزى شود و براى سقط جنين به كار مىرود . از نظر طبيعت : گرم و خشك است و خواص آن : ضماد برگ آن به سر ، براى سرسام مفيد است و خوردن ميوه آن براى فلج و سستى نافع مىباشد . « 1 » صامريوما مشخصات : به فارسى « گل آفتاب‌پرست » ، « آفتاب‌پرست » و « آفتاب گردك » و در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى « دوار الشمس » و « صامريوما » گفته مىشود . گياهى است علفى ، يك ساله يا به شكل بوته‌اى با ساقه‌هاى چوبى ، ساقه آن كوتاه پوشيده از پرز غبارى و خيلى پر شاخه و منشعب است . برگهاى آن كامل ، پهن ، بيضى ، نوك تيز و در تماس با دست ، زبر و خشن است . گلهاى آن : مجتمع ، خوشه‌اى سفيد مايل به زرد بدون بو و خميده شبيه عقرب است . تركيبات شيميايى : در دانه و ريشه گياه آفتاب‌پرست ، الكالوئيدى به نام سينوگلوسين مشخّص شده است .

--> ( 1 ) - همان ، ج 5 ، ص 194 .