هندى : اشوك ، پاپرى ، آساپالا . يك درخت هندى است ، برگ آن مانند برگ انبه و مقدارى از آن درازتر ، ميوه آن فالسه است . در مزه تلخ و بعد از پختن سياه مىشود . ملاحظه : در حاشيه كتاب نوشته شده كه اسم شمشاد در لاتينى Buxusempervirens است و مثل بالا كه گفته شد به نام اشوك آن را شىء ديگر گفته‌اند . « 2 » درختى است از راسته دولپه‌ايهاى جداگلبرگ كه تيره خاصى به نام تيره شمشادها را به‌وجود مىآورد . تيره شمشادها جزو تيره‌هاى بسيار نزديك به فرفيونيان است . برگهاى داراى ماده سمى مسهلى است . درخت مذكور در همه جنگلهاى شمالى ايران فراوان است و به‌عنوان زينت هم در باغها و باغچه‌ها كشت مىشود و بقس ، عثق ، شمشاد انارى ، شمشاد نعناعى ، شمشاد فرنگى ، شجرة البقس و شمشاد باغى ناميده مىشود . « 1 » تركيبات شيميايى : از نظر تركيبات شيميايى در شيمشير در تمام اعضاى درخت ماده اوونىمين وجود دارد . برگ و مخصوصا پوست ريشه اين درختچه داراى مواد رزينى ، پكتيكى و آلكالوئيدهاى مختلف نظير بوكسين ، پارابوكسين ، بوكسى نيدين ، پارابوكسى نيدين ، اسانس ، صمغ و غيره است . خواص درمانى : چوب و پوست اين درختچه داراى اثر قاطع معرق ، تصفيه كننده خون ، تب‌بر و صفرابر است . برگهاى آن اثر مسهلى دارد ولى بايد توجه داشت كه هيچ يك از فرآورده‌هاى اين درختچه به مقادير زياد مصرف نگردد ، زيرا ايجاد مسموميت مىكند . عده‌اى از پزشكان ، بيماران مبتلا به روماتيسم‌هاى مزمن و نقرس را با جوشانده اين گياه معالجه مىكردند و به‌علاوه از آن در رفع عوارض سيفليس ، نتايج مفيد به دست

--> ( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 3 . ( 1 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 2 ، ص 2075 .