مصطفى النوراني الاردبيلي

165

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

خارج به ايران وارد شده و در شهرها معمولًا آن را براى تزيين مىكارند . درختچه‌اى است هميشه سبز و ناخزان كه اگر در پناه درختان ديگر كاشته شود از آنها بالا مىرود و شاخه‌هاى خود را تا چند متر داخل تاج درختان همجوار وارد مىكند . برگهاى آن ضخيم چرمى براق به رنگ سبز چمنى به طول 7 - 3 سانتىمتر ، تكثير اين شمشاد نيز از طريق كشت قلمه آن صورت مىگيرد . دو واريته آن در ايران عبارتند از : الف ) شمشاد ابلق زرد كه قسمتى از برگهاى آن زرد طلايى است ولى انشعابات آن گاهى سبز مىشود و به گونه اجدادى برمىگردد . ب ) شمشاد ابلق سفيد كه برگهاى آن سبز خاكسترى با حاشيه‌اى سفيد است . « 1 » شمشاد نعنايى مشخصات : درختچه‌اى است زيبا ، به ارتفاع متوسط 5 / 1 متر كه در بعضى نواحى به ارتفاع 6 تا 7 متر نيز مىرسد . نمونه‌اى از آن در قفقاز وجود دارد كه ارتفاعى برابر 16 متر و تنه‌اى به قطر 50 سانتىمتر دارد . شمشاد نعنايى كه داراى برگچه‌هاى كوچك و سبز تيره است ، درختچه‌اى است پاكوتاه و خيلى شبيه شمشاد جنگلى است كه معمولًا براى حاشيه گل‌كاريها استفاده مىشود . عربى بَقس . يونانى : بقسين ، بقسيون . سانسكريت : اشوكها ، آشوكهم ، آشوك ، گرن پورك ، شوك ناش و اسمهاى مختلف زيادى دارد .

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 111 .