مىرود اين واريته بعدها به نام gnaphalium multiceps wall ناميده شده و ظاهرا اين همان گياه است كه قبلا در ژاپن به نام gnaphalium affine d . don ناميده مىشده است . خواص و كاربرد : در هندوستان از اين گياه به عنوان مدر ، قابض ، تب بر و براى افزايش ترشح صفرا به روده‌ها و التيام دهنده زخم‌ها استفاده مىشود . كركهاى گياه به عنوان ضد محرك در موارد نقرس به كار مىرود . در چين و كره از تمام گياه به عنوان تب‌بر بخصوص در موارد تب مالاريا استفاده مىشود . و همچنين ضد سرفه است ، در مورد بيماريهاى ريه به عنوان داروى مفيدى به كار مىرود . براى پايين آوردن فشار خون و براى معالجه زخم معده و زخم روده خورده مىشود . در مصارف خارجى براى التيام زخم كاربرد دارد . « 1 » * رجله او را باسيوس مىگويد : خرفه را كه به لغت تازى به بقلة الحمقاء تعريف كنند اندرحنا مىگويند و به لغت رومى اموسطا و انبسطا مىخوانند . و فزارى مىگويد : خرفه را به لغت هندى لونيه و نيز لونك مىگويند و بعضى از پارسيان فرفينه و به زبان تازى فرفخ و رجله مىگويند و بعضى فرفين و اهل جرجان پرپهن گفته و فرفير عرب بنفشه را مىگويند و به سنجزى خرفه را وشفنگ گفته و به بغداد مباركه مىگويند و به سبب بسيار منفعت آن و بعضى آن را به فاطمه - رضى اللّه عنها - اضافت مىكنند و به اين معنى او را بقلة الزهراء نيز مىگويند . و ابو ريحان گويد : آن دو نوع است بستانى و بيابانى ، جالينوس مىگويد : تخم فرفخ دشتى مسهل است ، چون نباتى كه آن را يتوع مىخوانند . « 2 » رجله : بفتح اول و آخر كه لام است و به سكون ثانى سماروغ مىباشد و آن گياهى

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 273 - 274 . ( 2 ) - صيدنه ، ج 1 ، ص 136 .