مصطفى النوراني الاردبيلي
55
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
لاتينى : vanda rox burghii plochia lanceolatamimosa oxtrandraophixyl oncymbidium tessaloids بيخ راسن بوى خوب دارد ، در ذائقه تند و تلخ است . « 1 » انگليسى : elecampane . inul فرانسه : aromate germanique , enule campagne , grande aunee آلمانى : alant aster , helenakraut , alant ايتاليايى : erba de dolori , antiveleno , elona , enula campana , elenio فارسى : زنجبيل شامى . عربى : زنجبيل شامى ، جناح رومى ، راسن . گياهى است علفى پايا ، زيبا و به ارتفاع 75 / 1 تا 2 متر كه غالبا در چمنزارها و نواحى مرطوب به حالت خودرو مىرويد . قسمت مورد استفاده اين گياه فقط ريشه آن است كه پس از خارج كردن گياه 2 يا 3 ساله از زمين ، آن را همراه با ريزوم كوتاه و گوشتدارش به قطعاتى تقسيم نموده در گرماى خورشيد خشك مىكنند . تركيبات شيميايى : ريشه اين گياه داراى 40 درصد اينولين است كه مقدار آن در پائيز به حداكثر مىرسد از تقطير ريشه اين گياه مقدار كمى اسانس مخلوط با توده چسبندهاى مركب از آلانتولاكتون alantolactone ايزوآلانتولاكتون و آلانتول alantol حاصل مىشود مادهاى بنام هلنين helenine به مقدار 1 تا 2 درصد كه به غلط هتروزيدى تصور مىشد در واقع
--> ( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 121 .