مصطفى النوراني الاردبيلي

513

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

پوست است . بعدها سير به عنوان ماده تب‌بر ، معالج ناشنوايى و تسكين دهنده خونريزى سينه توصيه شده است . سير جلوگيرى از مرض قند كرده ، فشار خون را پايين مىآورد . يك آنتىبيوتيك و يك ضد عفونى كننده عمومى است و بخور آن ميكروب‌هاى خطرناك را از بين مىبرد . به اين جهت در بعضى مناطق دنيا به محض شيوع يك بيمارى در هر اطاق خانه سير را مىكوبند تا بوى آن فضاى اطاق را اشباع كند . سير ، كار موجودات ميكروسكپى روده را تنظيم مىكند . به همين جهت در اكثر موارد اسهال ، اسهال خونى ، ورم‌هاى معده ، احساس سنگينى و نفخ ، خوردن سير را توصيه كرده‌اند . سير تمام كرمها را از بين مىبرد و معده را ضد عفونى مىكند . صور دارويى : جوشانده 8 تا 30 گرم آن در يك ليتر آب يا شير - شربت سير كه از 100 گرم آن و 200 گرم آب و 200 گرم قند به دست مىآيد ، به مقدار 2 تا 3 قاشق سوپ‌خورى در روز - تنطوره را و الكلاتور آن جهت ضد عفونى كردن دستگاه تنفسى به مقدار 15 تا 60 قطره در روز ( در 2 يا 3 دفعه مخلوط در آب قند ) به مقدار 30 قطره در روز به مدت 3 الى 4 روز و تكرار آن براى 3 مرتبه در هر ماه جهت پائين آوردن فشار خون يا به صورت تزريقات درون عضله‌اى كه در مورد اخير محلول است ، روغنى محتوى 2 % گرم اسانس سير در هر سانتىمتر مكعب ، در هر روز يا در هر 2 روز يك دفعه به كار مىرود ولى در هر حال نبايد بيش از 5 تزريق از آن به عمل آورد . « 1 » نان سير مال : بشدت سيرى روى قطعه نان قندى بمالند و روى آن كمى سركه و كمى دارچين با ميخك بريزند و بعد قطعات كوچك نان را با لقمه‌هاى غذا ميل نمايند . سير پلو : مقدارى سير سرخ كرده ( روغن نباتى يا روغن حيوانى ) با برگ كلم و

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 3 ، ص 210 .