عموما گياهان خانواده چتريان مسكن اعصاب و ادرارآور و داراى خواص ضد سرطانى و تومور مىباشند . « 1 » نژادهاى مختلف رازيانه ميوه‌هايى شيرين يا تلخ يا گس دارد . ميوه رسيده خشك و بندرت ريشه خشك شده رازيانه مورد استفاده دارويى قرار مىگيرد . زيستگاه و كشت : رازيانه گياه بومى مناطق مديترانه‌اى است و به مقدار زياد در مناطق گرم كاشته مىشود . كشت آن بوسيله دانه در رديفهاى 15 سانتى مترى جداگانه انجام مىگيرد . رازيانه در نواحى شمالى ايران و نواحى مختلف البرز مىرويد . مصرف : به شكل تيزان نيم ليتر آب سرد را بر روى يك قاشق غذاخورى از ميوه له‌شده آن بريزيد و بجوشانيد براى رفع التهاب برونش‌ها ، بادهاى روده و افزايش ترشح شير مصرف مىشود . يك مسهل ملايم است و معمولًا براى اين منظور از گرد آن مخلوط با شيرين بيان و برگ سنا ( گرد شيرين بيان مركب ) استفاده مىشود . لوسيون آن را بندرت براى از بين بردن التهاب چشمها به كار مىبرند . رازيانه داراى خواص بادشكنى ، تحريك اشتها و پيشاب‌آورى ملايم است . يك محرك ملايم اعمال روده‌اى است با مقادير بسيار زياد سبب مسموميت مىشود . « 2 » محلل رياح ( بادها ) ، مشهى ، ضد كرم ، زياد كننده شير و محرّك قوه باه است . رازيانه براى درمان اسهال و يرقان نيز به كار مىرود . دانه‌هاى رازيانه با پرسياوشان و گل‌گاوزبان در درمان خفقان و تنگى نفس به كار مىرود . « 3 » اين گياه داراى آنيتول ، استروگول ، متيل اوژنول ، آلدئيد آنيزيك ، استين آنيزيك ،

--> ( 1 ) - راز گياهان شفابخش ، ص 132 - 127 . ( 2 ) - گياهان دارويى ، پروفسور هانس فلوك ، ص 108 . ( 3 ) - اصول درمان طبيعى ، ص 70 .