نوشته شده است كه آن را نيز براى امراض معده ، قلب ، كم اشتهايى ، لاغرى و ضعف باه و بدن استعمال مىكنند . در بعضى نسخه‌هاى امراض خون و كم خونى هم استعمال شده است . « 2 » به قول دستور بريتانى كلمه ارسنيك از كلمه يونانى آرسين به معناى مذكر ، گرفته شده است . تركيبات مختلفى از آن بيان شده و همچنين با بسيارى از مواد شيميايى مخلوط شده است . در زمان سابق آمپول آن را كه X . A . B مىگفتند ، براى امراض سفليس و سوزاك و آتشك استعمال مىكردند ولى بعد از پيدايش آنتىبيوتيك از آن استفاده نمىشود . محلول آن را FLOWER - SOLUTION مىگويند و از طرق مختلف براى اشتها آوردن امراض معده و قوه باه استعمال شده است نيز در بسيارى از سموم ضد حشرات از زرنيخ استفاده شده است . آن را سم قاتل معرفى كرده و جرعه آن را 3 ميلىگرم نوشته است . جرعه محلول آن را 3 قطره بيان كرده است . « 1 » زرنيخ مانند گوگرد از بخارات درست مىشود و پنج قسم مىباشد : 1 - زرد 2 - سرخ 3 - سفيد 4 - سبز 5 - خاكسترى ( سياه ) . زرنيخ رنگ زرد براق را زرنيخ و رقى ، طبقى ، بدخشى و در هندى هرتال طبقى مىگويند . زرنيخ سرخ را منسل گويند و بهترين آن صاف است و زود گرم مىشود و مىشكند و از سوختن آن بوى گوگرد مىآيد آن را در يونانى فلقنديتون و فلوقيون مىگويند . زرنيخ زرد رنگ ساده را كه براق نيست در عربى زرنيخ النوره ، داء الشعر و در سنسكريت پنداكيه و در هندى گوبر يا هرطال مىگويند . زرنيخ سفيد را در هندى گورنتى مىگويند . « 2 »

--> ( 2 ) - همدرد ، صفحات 193 - 134 - 105 - 94 - 93 - 92 . ( 1 ) - دستور بريتانى ، صفحات 525 - 792 - 282 . ( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 280 .