مصطفى النوراني الاردبيلي
287
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
باتلاقى خشك شده گل بندرگز و حاشيه سفيدرود رودبار ، راه بين رشت و فومن ديده مىشود . تركيبات شيميايى : از نظر تركيبات شيميايى در روغن چربى كه كه در دانه گياه وجود دارد اولئيك اسيد ، لينولئيك اسيد ، رزين ، ويتامين C ، گليكوزيدى به نام گزانتواسترومارين يافت مىشود . خواص و كاربرد : در كشور كره ميوههاى آن براى معالجه سرماخوردگى و رماتيسم و در استعمال خارجى براى ناراحتيهاى پوستى خنازير و جرب و خارش تجويز مىشود . در چين از روزگاران كهن اين دارو مورد توجه بوده و براى آن خواص تونيك ، ضد خنازير ، ضد رماتيسم ، ضد تب مالاريا و مدرى قائل بودند . در اسناد و مدارك عصر جديد طب گياهى چين به عنوان معرّق ، مسكّن و آرامبخش ، ضد تشنج و افزايش دهنده ترشحات بدن تجويز مىشود به علاوه اين دارو براى معالجه آماس مخاط بينى ناشى از آلرژى ، فلجهاى عضلهاى يا بى حسى عضله ، استسقاء و همچنين براى معالجه رماتيسم و آرتروز ، تبهاى مالاريايى و كهيرهاى خيلى خارشدار ، ناشى از نوعى آلرژى ، مصرف مىشود ، از ضماد تخم خيسانده ميوه گياه براى معالجه دانههاى قرمز روى صورت استفاده مىشود . در روزگاران كهن اين گياه را در الكل خيسانده و به صورت تنطور براى رنگ كردن موى سر به رنگ زرد و بلوند استفاده مىكردند از جوشانده 100 - 70 گرم گياه در هزار گرم آب نيز براى شستن و رنگ كردن موى سر استفاده مىشود . ضد خنازير و مدر است و براى رفع ناراحتيهاى پوست و التيام زخم و جراحت به كار مىرود . « 1 »
--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج سوم ، ص 198 - 195 .