مصطفى النوراني الاردبيلي

246

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

رماتيسم و بيمارىهاى ريوى و همچنين به‌عنوان مدرّ مصرف مىشود ، ميوه آن در موارد پايين افتادن مقعد استعمال مىشود . ريشه اين گياه مبرّد و خنك كننده و مليّن و معرق است و براى رماتيسم مزمن و بيماريهاى آميزشى نافع است . شيره برگهاى آن مخلوط با كمى آب ، ژله‌اى مىشود كه به عنوان خنك كننده براى رفع سوزاك خورده مىشود و در استعمال خارجى براى معالجه اگزما و بيماريهاى پوستى كه با خارش زياد توأم است و زرد زخم به كار مىرود چون گونه‌هايى از اين گياه سمى است مصرف آن بايد با احتياط و زير نظر پزشك باشد . « 1 » * زبان سگ مشخصات : در كتب طب سنتى با نام لسان الكلب و در بازار دارويى ايران سگ زبان ناميده مىشود . فرانسوى : langue de chien انگليسى : hound s tongue گياهى از خانواده گاو زبان : boraginaceae نام علمى آن : cynoglossum officinale l . سگ زبان گياهى است دوساله داراى گلهاى قرمز رنگ به شكل خوشه پراكنده برگهاى آن بيضى ، دراز نرم و مواج پوشيده از تار به رنگ غبار مايل به سفيدى كه از نظر درازى و باريكى شكل زبان سگ دارد ساقه آن به بلندى تا 70 سانتىمتر كبود و پوشيده از تار است ريشه آن ضخيم گوشتى ، كمى دراز دوكىشكل به رنگ خاكسترى است . اين گياه معمولًا در اراضى سنگلاخ خشك در اروپا امريكاى شمالى و آسيا انتشار دارد ، در ايران در شمال غرب ايران ، در آذربايجان در نقاط سنگلاخ و در شمال ايران در

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 287 .