مصطفى النوراني الاردبيلي

602

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

گياهى علفى يك ساله داراى ساقه بلند و برگهايى پهن و دراز با رگبرگ ميانى برجسته و سفيد رنگ است . گلهاى بزرگ به صورت گل آذين با نيكول بزرگ مركب از انشعاباتى با حالت راست دارد در نواحى مختلف كره زمين مانند جنوب آسيا هند ، سودان سنگال و غيره مىرويد دانه گياه اثر سمى و گلوكزيدى به نام ذرين دارد از هيدروليز آن گلوكز الدئيد پارااوكسى بنزوئيك و اسيد سيانيدريك نتيجه مىشود و اگر مخلوط با قليائيات حرارت ببيند تجزيه مىگردد و مواد مختلفى مانند آمونياك گلوكز و اسيد ذوريك به فرمول c 41 h 8 o 9 از آن بدست مىآيد . خواص درمانى : دانه گياه اثر مقوى باه ، اشتهاآور و مدر دارد ، در رفع ناراحتىهاى منشأ صفرا مفيد واقع مىگردد در درمان زخم و تومورها از آن مىتوان استفاده به عمل آورد . از جوشانده آن دارويى جهت رفع ناراحتيهاى كليه و همچنين سهولت دفع ادرار تهيه مىنمايد اين گياه در ايران نمىرويد . « 1 » * ذرت تعريف : اسم ذرت را عرفا corn silk مىنامند و نام طبى آن را zea mays linne ) fam graminex ( نوشته‌اند و آن داراى روغن و ماده لعابى و ماده تيزابى malzenic acid مىباشد و داراى شكريات و صمغ هم مىباشد و ماده zea كه جوهر ذرت شناخته مىشود در التهاب مثانه استعمال شده و مقدار خوراك آن از 4 تا 8 گرم نوشته شده است و نشاسته كه آن را در انگليسى starch گويند و اسم طبى آن amylum مىباشد بعد از صاف كردن آرد ذرت گرفته مىشود و روغن ذرت كه آن را corn مىگويند اسم طبى آن

--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 1 ، ص 239 .