« هنوز كيفيت بروز عسر النفس در آسم بدرستى معلوم نيست و آنچه امروزه قائلند اينست كه عسر النفس بواسطه انسداد برنش‌ها و اختلال در ورود و خروج هوا به داخل ريه‌ها پيدا مىشود . خواه اين امر بواسطهء اسپاسم برنش‌ها يا ورم مخاط برنش‌ها و يا بلغم محتوى در برنشها باشد » . « Le mecanisme de la dyspnee asthmatique est encore tres obscur et l'on a trop tendance l'heure actuelle le ramener un simple trouble de la ventilation dual'obstruction bronchique , que celle - ci soit due au bronchospame , une tumefaction plus ou moins marquee de la muqueuse , un exsudat plus ou moins obon - dant . » اولين نتيجهء كه دانشمندان اروپا بپيروى از عقايد وان هلمون از اسپاسم گرفتند اين بود كه چون انقباض و تشنج عضلات تحت نظر اعصاب و مراكز عصبى صورت مىگيرد كم‌كم صحبت از عصب و سلسلهء اعصاب و دخالت آن در آسم پيش‌آمد و آسم را يك نوع بيمارى عصبى و Nevrose دانسته و چنانچه در تاريخچهء كتب جديد طب مىنويسند Brissaud و قبل از او وان هلمون آسم را با صرع كه مهمترين نوروز در آن زمان شناخته شده بود مقايسه نمودند ولى بايد