پزشكى ديديم ابن سينا تئورى اسپاسم را در موقع خود ذكر كرده و وان هلمون اين تئورى را از ابن سينا گرفته و بنام خود معروف كرده است منتها ابن سينا اسپاسم را محدود بمورد خاصى از آسم دانسته ولى دانشمندان اروپا بروز هر آسمى را از اسپاسم دانستند و آن‌قدر در اين راه غلو كردند كه بقول Parrot عكس‌العمل آن در همان اواخر قرن نوزدهم در اروپا پيدا شد . تروسو كه يكى از مدافعين جدى تئورى اسپاسم است پس از شرح طولانى و مفصلى كه در صفحهء 483 جلد دوم كتاب كلينيك مديكال هتل ديو از مشاهدات بالينى خود و وجود اسپاسم در برنشيولها ذكر مىكند مىگويد : « بچه دليل ظهور اسپاسم را در مجارى عضلانى رد مىكنند و حال آنكه امكان تشنج را در اعضاى ديگر بدن كه ساختمان تشريحى آنها به همين شكل است قبول دارند ؟ بچه دليل منكر اسپاسم برنش‌ها هستند درحالىكه احدى اسپاسم هاى مثانه روده ، معده و حالب را نمىتواند انكار نمايد ؟ » « De quel droit refuserait - on ces conduits musculaires d'etre le s : ege de spasmes , quand on en admet la possibilite dans d'autres organes ayant une meme structure anatomiques ? De quel droit nierait - on ces spasmes bronchiques , lorsque personne ne conteste les spasmes vesicaux , intesti -