نتيجه فواق ، تهوّع و استفراغ عارض مىشود . به دنبال آن در اثر تحريك دماغ و اعصاب ، حركات مختلف بدن ناهمآهنگ و متشنج مىگردند . آنان معتقد بودند « ماده » در نفس دماغ تمكّن يافته و به عللى مقدارى از آن متحرك و منبسط مىشود و يا بخاراتى از آن برمىخيزد كه موجبات ابتلاء به بيمارى را فراهم مىسازد . بيماريهائى مانند سيفيليس ، اورمى ، سل ، فشارخون بالا و نيز تومورها و ضربه‌هاى مغزى و غيره مىتوانند ايجاد صرع و عوارض مشابه نمايند . پيشينيان عطسه را « صرع كوچك » و صرع را « عطسه بزرگ » نام نهاده بودند . برخى اوقات حمله صرع منحصر به چند عضو مىگردد و گاه تنها در يك عضو بروز مىكند . گاهى هم صرع بىتشنج ديده مىشود . اشكال صرع بسيار است . حتى ممكنست فرد مصروع ، بىاراده مرتكب جنايتى شود و بعد از رفع حمله ، هيچ خاطره‌اى از ارتكاب عمل خود نداشته باشد . گاهى در آغاز بروز حمله بيمار چنين احساس مىكند كه « بخارى سرد » از نقطه‌اى از بدن مثلا از انگشت پا به حركت درآمده و به طرف بالا در جريان است . به دنبال اين احساس ، صرع او پديدار مىگردد قدما به غلط چنين مىپنداشتند كه در اين حال اگر ساق پا را ببندند صرع سبك‌تر مىشود و چنانچه آن محل را داغ نمايند و يا ايجاد زخم كنند كه مدتى بيالايد پس از بهبود آن ، صرع نيز زايل خواهد شد . برخى اوقات شخص حالت سردى در ناحيه سر احساس مىكند و يا بوى نامطبوعى به مشامش مىرسد . همچنين در كتب پزشكى قديم آمده است كه در اثر تحريك ناشى از سموم كرم‌هاى روده و يا در اثر نيش زنبور و كژدم و مانند آن سم به دماغ رسيده و صرع پديدار مىگردد . بايد يادآور شد كه ساختمان مغز از نظر ارثى و يا به علت نقص و ضعف ، در بروز صرع دخالت بسيار دارد . صرع كودكان نيز از افزايش رطوبت مزاج ناشى شده و بايد سعى كرد تا قبل از بلوغ اقدام به درمان آن نمود . ( به كتاب راز درمان جلد اول رجوع فرمائيد . ) چنانچه در سن بلوغ عارضه‌اى روى دهد با كوشش و اقدام به موقع مىتوان به علاج بيمار پرداخت و در صورتى كه صرع بعد از 25 سالگى عارض شود درمان به سختى