انجام خواهد پذيرفت . اگر دماغ دچار ضعف و ناتوانى بوده باشد ولى معالجه به گونه‌اى صحيح و موافق با وضعيت بيمار صورت گيرد اين امكان خواهد بود كه حملات سبك‌تر و نوبت آنها كمتر شود . بطور كلى هرگاه دماغ ضعيف و ناتوان باشد نوبت حملات متواتر و سخت‌تر و درازمدت‌تر گرديده و بيمار نمىتواند به دفع حمله پردازد . در صورتى كه اگر شخص از مغزى قوى برخوردار باشد بهتر امكان دفع حمله و درمان را دارا خواهد بود . در كتاب « ذخيره خوارزمشاهى » نوشته شده است : « بسيار باشد كه مصروع را مدت دراز تب آيد ، خاصّه تب ربع و به سبب درازى مدت و حرارت ماده ، صرع پخته شود و تحليل پذيرد و [ بيمار ] از صرع خلاصى يابد . يا [ اينكه ] به علت فلج خلاص شود . باشد كه مصروع مفلوج شود و از آن صرع بد خلاصى يابد . گاه باشد از آغاز تب‌ها سرماى سخت پديد آيد و مردم را بلرزاند . لرزيدنى كه به تازى آن را نافض گويند . پس گرم شود و عرق بسيار كند و ماده صرع بدان لرز از جاى كنده و به حرارت تب پخته و گداخته گردد و به عرق تحليل پذيرد و علت صرع سبك‌تر شود و يا زايل گردد . » برخى از پزشكان پيشين مىپنداشتند هرگاه بر روى پيشانى « برص » پديدار شود نشانه‌اى بر تحليل ماده صرع خواهد بود و در برخى از طبائع ، بيمار خلاص از عارضه شده و « ماده » بدين شكل دفع مىگردد . از يادداشت‌هاى پيشينيان در مورد بيمارى صرع چنين مستفاد مىشود كه پاره‌اى از اخلاط فاسد در مغز رسوب نموده و گهگاه موجب تحريك آن و نتيجتا بروز انواع مختلف صرع مىگردند . نشانه‌هاى بيمارى صرع نشانه‌هاى بيمارى صرع بسيار است كه موارد زير از جمله آنهاست : زبان بيمار مصروع زرد مىگردد . رگ‌هاى زير زبان مايل به سبزى مىشود . هرگاه دلتنگى يا اندكى خشم در بيمار پديدار شود سرد و سنگين مىگردد . هرچه نوبت صرع