محمد مؤمن بن محمد حسين النخعي الآشتيانى
12
تذكرة العلاج و رساله خواص بيخ چينى ( فارسى )
و بياض قاروره با غلظت علاج هر بامداد استخددوس زوفاى خشك هريك دو م ل ترنجبين پنج م ل بنوشند و هر سه روز يك دفعه حبّ ايارج خورند يا آنكه پوست هليلهء زرد سه م ل صبر زرد يك م ل مصطكى نيم م ل كوبيده با آب نبات حب نموده بلع نمايند و صبر زرد و ترياك با شير دختر سائيده بر سر طلا نمايند و سياهدانه در آتش ريخته دود او را بخور نمايند و اكر وجع شدّة كند يك دانك جندبيدستر و فرفيان با روغن سوسن در بينى چكانند چنانچه ثابت اين غرة ذكر نموده حقير هم مكرّر تجربه كرده است و اكر شروط عشره محقّق باشد تنقيه كامل به اين نوع كه در يوم اوّل منضجى از تاجريزى بنفشه نيلوفر اسطوخودوس كاوزبان زوفاى خشك رازيانه اصل السوس تخم كاسنى هريك دو م ل تخم كشنيز م ل ترنجبين 5 م ل بنوشند و در يوم بعد منضج خفيفى از تاجريزى بنفشه نيلوفر زوفاى خشك تخم كاسنى هريك دو م ل ترنجبين 5 م ل و از عقب پنج آب از دواهائى كه پيش ذكر شد بهعلاوهء دو م ل سناء مكّى حقنه نمايند و همين ظابطه را مرعى دارند تا آنكه چهار يوم پنج يوم به قدر استعداد مرض حقنه شود انكاه بعوض احتقان مسهل مشروب به نسخهء كه در آخر كتاب ذكر مىشود حرف نمايند و غذا در ايّام منضج تا دو روز كه حقنه نشده است نخودآب و بعد كلابى آش شربت نارنج و تر طعام و اكر بجزئى معالجه شود نان مرباى بالنك نان و كزنكبين شربت قند و امثال ذالك بخورند الصّداع السّوداوى علامت سنكينى سر و بيخوابى و مكودة لون و خشكى بدن و رقت نبض و سفيدى و رقت قاروره و اين قسم صداع اغلب از اغذيه مولدهء سوداه چون بادنجان و كوشت قديد شده و كوشت كاو