فصل نهم جنگل‌نشينان گيلان مقدمه آغاز جنگل‌نشينى و استفاده از منابع جنگلى به تحقيق همزمان با ظهور انسان بوده ، خواه پيدايش انسان مربوط به اواخر دوران سوم زمين‌شناسى و خواه مربوط به قبل از دوران مزبور باشد . بهره‌مندى انسانها از جنگل ابتدا به صورت ساده بوده و تنها منبع تأمين خوراك ، پوشاك و تهيهء وسائل شكار و ساختن پناهگاه محسوب مىشده است ، اما پس از كسب تجارب و آگاهيهاى علمى و همچنين شناخت خواص چوب و شيرهء گياهان و مصارف دارويى استفاده‌هاى انسان از جنگل و طبيعت گسترش يافت تا به صورت كنونى درآمد . سير مراحل رابطهء انسان با منابع طبيعى به ويژه جنگل به شرح زير تقسيم مىشود : 1 - انسان در عصر پارينه‌سنگى Pale ? othique به صورت اجتماعات كوچكى در جنگل يا اطراف آن زندگى مىكرد و براى شكار حيوانات ، جنگلها را آتش مىزد تا حيوانات را در جنگل محصور نمايد . 2 - در عصر ميان‌سنگى Me ? solithique حدود 6000 سال قبل از ميلاد ، انسان پس از رام كردن برخى از حيوانات وحشى ، به گله‌دارى پرداخته و براى به دست آوردن اراضى مرتعى ، آتش زدن جنگلها را در سطح وسيعترى ادامه داد . 3 - در عصر نوسنگى Ne ? olithique انسان با فن كشاورزى آشنا شد و براى به دست آوردن زمين زراعتى به قطع و سوزاندن درختان جنگلى پرداخت . لذا معلوم مىشود ، ظهور و رابطهء انسان با جنگل ، با تخريب آن همراه بوده و هرقدر كه افراد جامعه از نظر تفكر و تمدن كاملتر شده‌اند در جهت تخريب جنگل گامهاى بلندترى برداشته ، ولى در زمينهء دست‌آوردهاى خود چون صيد و