2 / 1013 ) . نسخه‌اش در دست نيست . صفا 7 / 1307 . * احوال عزيزان . از شيخ فتح اللّه . نسخه‌ها 2 / 1020 مدينه ، عارف حكمت ش 187 . نشريه 5 / 449 . * احوال مشايخ - بخش زندگىنامهء پيران و بزرگان . * احوال المفاتيح : مفاتيح القضا . متن از ماشاء اللّه حكيم بصرى يا سهل پسر بشير . ترجمه از ناشناس . نسخه‌ها 2 / 1020 . فيلم 1 / 5 . بلوشه 2 / ش 895 ، پاريس 1755 . S . P . * احوال و سخنان عبد القيوم - قيوميه . * احوال خواجه معين الدين سجزى : احوال و مقامات خواجه معين الدين چشتى . در احوال خواجه معين حسن فرزند غياث الدين ( سجستان 527 اجير 632 ق / 1143 - 1236 م ) چند گفتار يا چند تحرير از يك گفتار را در اسلام ديده‌ام . نسخهء در دست ( گنج ش 4230 ) مىشود به نقل از اسرار العارفين كه مولود ايشان در اصفهان و نشو و نماى ايشان در خراسان ، و پدر بزرگوارشان خواجه غياث الدين ، پس از درگذشت پدر ، گذر مخدوم ابراهيم به باغ مرحوم [ خواجه غياث الدين ] ، برخورد با كودك ، خوراندن لقمه‌اى به كودك و دگرگونى احوال ايشان . اين داستان با كمى دگرگونى در آغاز نسخهء 6314 ( همانجا ) نيز آمده است ، ولى اين دو رساله يكى نيستند . در اين يكى از « سر العارفين » و « انيس الارواح » چند بار نقل شده است . احوال و سفرها و كرامات و سخنان ايشان است . و پايان مىيابد مىفرمودند : صادق كسى است كه در ملك او چيزى نباشد ، و او در ملك كسى نباشد ، و از هيچكس نداشته باشد و مىفرمودند متوكل به حقيقت آن است كه آنچه معونت بر خلق داشته باشد شكايت نكند و مىفرمودند عارف آن است كه در علم سلوك جميع علوم بداند و صد هزار معانى بيرون دهد . آغاز : حمد له . صلات . اما بدانكه مقصود از آفرينش عالم وجود بنى آدم است و مطلوب از وجود بنى آدم است معرفت و محبت حق‌تعالى است چون . . . يجبهم و يحبّونه . مشترك 11 / 1074 ( فهرستواره 8 / بخش عرفان ، نمايه ) ؛ دايرة المعارف . ش ( 7 ) 1095 نوشته 1069 . * احياء علوم الدين ، ترجمه . متن از ابو حامد محمد غزالى طوسى ( 450 - 505 ق / 1058 - 1112 م ) . ترجمه از ابو المعالى مؤيد فرزند محمد جاجرمى ( نسخهء محمد شفيع ) خوارزمى . بشير حسين ( شفيع . 260 ) مىافزايد : اين جاجرمى به روزگار مؤيد الملك وزير ايل تتمش ( 607 - 633 ق / 1210 - 1236 م ) در لاهور مىزيسته ، در 620 / 1223 م به دهلى رفته ، و در آنجا اين وزير ( مؤيد الملك ابو سعيد محمد جنيد ) از وى ترجمهء كتاب را مىخواهد . وى در آن سال يا كمى پس از آن به ترجمه آغاز كرده ، پيش از 633 / 1235 يعنى به انجام رسانده است . دربارهء مترجم يعنى همان مؤيد الدين محمد خوارزمى ( نك ) پيش‌گفتار چاپ ، از حسين خديو جم ، كه مىگويد از روزگار غزالى تا اين