* انيس العارفين . از صفى الدين على متخلص به « صفى » - بخش عرفان . * انيس العاشقين . ناشناس در 1312 ق ( ديباچه ) كه در عنفوان جوانى از ابناى زمان سودى نبرده ، به حكم ضرورت عزلت جسته ، برخى رويدادها و حكايت‌ها را كه شنيده گرد آورده است . به روش « گلستان » و سربندهاى « حكايت » . آغاز : سپاس بىقياس بساط مجد يگانهء بىهمتايى را سزاست كه . . . در عنفوان شباب و ريعان جوانى ، به عنايت سبحانى . مجلس 26 / 212 . * انيس العاقلين : انيس الغافلين . از ملامير قارى كوكبى گيلانى كاشانى . زنده 1016 ق ( - اسرار الحكم در پزشكى 5 / 3279 ؛ علم تنجيم در ستاره‌شناسى و جز آن ) . به نثر و نظم ، و حكايت‌ها ، در اخلاق ، در 23 محرم 1005 ق به انجام رسانده است . صفا ( 5 / 1488 ) از آن به « انيس الغافلين » ياد كرده است . آغاز : سبحان من تحير فى ذاته سواه - فهم و خرد به كنه ذات او نبرد راه . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1547 « انيس العاقلين : انيس الغافلين » ( 3 نسخه ) ، همانجا 4 / 2652 ( 1 نسخهء ديگر ) ؛ مشترك 9 / 1884 سرآغاز ؛ صفا 5 / 1488 . مجلس 6 / 181 « انيس الغافلين » ؛ نشريه 4 / 413 « انيس العاقلين » نسخهء پاريس ؛ يزد ، شيروانى 2 / 527 . پاريس ش 2164 . * انيس العشاق . از ابو البركات قاضى القضات شيخ عبد الوهاب صديقى . به روزگار و به نام اورنگ زيب ( 1068 - 1118 ق ) . در عقل و سلطنت آن . آغاز : بعد تحسين شهسواران عرصهء كلام و تزيين شهرياران صفحهء ارقام به اكليل مكلل . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1547 . دانشگاه 12 / 2567 . * انيس الغربا - بخش عرفان . * انيس المتقين . محمد تقى بروجردى . گويا زنده در 1354 ق كه تاريخ نسخه است . در 1 « مقدمه » و 40 « مجلس » در مواعظ و پندها و كمى اعتقادات و سوگوارى . آستان قدس ، نامگو 74 ؛ آستان قدس 14 / 98 ش 9432 ، نسخه تنها 33 « مجلس » را دارد . * انيس المتقين . محمد شهشهانى اصفهانى ( د 1287 ق ) فرزند عبد الصمد حسينى . در اخلاق دينى . در 1 « مقدمه » و 3 « باب » : مقدمه در معنى تقوى ، باب 1 - گناهان كبيره ، 2 - معاصى صغيره ، 3 - در مهمى از علم اخلاق . آغاز : حمد له . . . چون اهم مواعظ و اعظم نصايح تحصيل تقوى مىباشد . چنانچه خلاق عالم . ذريعه 2 / 464 ؛ اعلام 3 / 2111 محمد شهشهانى . آستان قدس ، نامگو 1 / 74 ؛ مرعشى - اشكورى 5 / 148 ، همانجا 14 / 214 . * انيس المتقين . از عبد الله فرزند ابو عبد الله . روزگارش به دست نيامد جز آنكه در مجموعه نوشتهء 1081 ق است .