آغاز : لطيف‌ترين ذكرى كه عارفان و اصل را مبدأ مشاهده و مكاشفه شده . خوانسارى 1 / 89 ش ( 3 ) 123 . * انيس المجالس . از عطاء الله فرزند محمد حسينى . روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه نسخه نوشتهء 1251 ق است . با سربندهاى « باب » . فرهنگستان ، نامگو 63 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 27 . * انيس الموحدين . ولى محمد لغارى - بخش عرفان . * انيس المؤمنين . محمد فاضل الدين . روزگارش به دست نيامد جز آنكه نسخه‌اش نوشتهء 1082 ق است . آستان قدس ، نامگو 75 . * انيس المؤمنين . ناشناسى از منبريان شيعى پيش از 1203 ق كه تاريخ نسخه است . در 41 « باب » . در باب 41 « بيان وصيت و ختم كتاب » مناجاتى هست كه در پايان آن دارد : كه از لطف خويشم مكن نااميد - ز رحمت رسان « قاسمى » را نويد . آغاز : الحمد لله الذى امرنا بالعلم و طاعته و نهانا عن الجهل . . . اما بعد از حمد بارى عز اسمه و درود بر بهترين . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1547 . دانشگاه 6 / 2440 ؛ نشريه 1 / 214 . * انيس الناس . در ديباچه آمده : شجاع نامى ، در سال 830 ق آن را براى ابو الفتح ابراهيم سلطانى فرزند شاهرخ ، در قريهء كوكان فارس ، نگاشته است . در 20 « فصل » ، در اخلاق و آداب زندگى و معاشرت و شروط ملازمت بزرگان . چيزى به مانند « قابوس‌نامه » : فصل 1 - در باب آداب نصايح حكما به فرزندان ، 2 - در باب آداب دوست گزيدن و شرط آن . آغاز : الحمد لله الذى كرم بنى آدم ، فجعل منهم علماء و حكما . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1547 نسخهء مجلس ؛ يادداشت‌هاى قزوينى 9 / 20 - 39 . * انيس الواعظين . گويا از ابو بكر ركن الدين مذكر قريشى سندى باشد كه نامش در پايان نسخهء چاپ مطبع محمدى 1284 ق آمده است ، و مىتواند « مذكر سندى » نگارندهء « اساس المصلى » پيش از محرم 958 ق باشد . در ديباچهء چاپى آن‌كه من ديدم و نسخه‌هاى خطى آن در گنج‌بخش كه نيز من ديده‌ام نام نگارنده نيامده است . در 40 ( برخى نسخه‌ها بيشتر ) « مجلس » است : 1 - المجلس الاول فى فضيلة التسميه ، 5 - فى يوم القيامه ، 10 - عذاب گور ، 15 - فضيلت ماه صفر و آداب آن ، 20 - فضيلت ماه شعبان و آداب آن ، 25 - ذيحجه ، 30 - در نگاه داشتن وقت ، 35 - فضيلت صلوات بر پيامبر ص ، 37 - فضيلت نكاح ، 38 - فضيلت سخاوت ، 39 - ايثار ، 40 - بخل . آغاز : الحمد لله الحنان المنان ذى الفضل و الاحسان . . . اما بعد ، انى جمعت فى هذه المجموعة . مشترك 4 / 2247 به تفصيل ( 19 نسخه ) ؛ نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1547 ؛ مشار 1 / 596 ( 2 چ ) از ابو بكر فرزند محمد على قريشى سندى ؛ پاكستان