آغاز : سؤال حكم شرعى كه مجتهدين و اهل شرع مىكنند خالى از اختلاف و شك نيست . نسخه‌ها 2 / 822 ( 1 نسخه ) . دانشگاه 13 / 2261 . * علم الهى . عبد الصمد فرزند محمد حسين همدانى ( سدهء 14 ق ) ، در چند « فصل » به پيروى شيخ احمد احسايى ( د 1242 ق ) و توضيح آنچه نسبت به دو داده‌اند به‌عنوان انكار علم خدا . آغاز : حمد له . چون در اين ايام جمعى از خواص و عوام به سبب اينكه شنيده بودند . اعلام 2 / 1339 ؛ طبقات 13 / 737 . اشكورى 16 / 294 . * علم الهى : تحقيق در . . . ، از قاضى نور الله شوشترى ( د 1019 ق / 1610 م ) . ( - مجالس المؤمنين هف 3 / 2261 ) . آغاز : يا من بيده مقاليد ابواب الفيض و الجود ، افتتح علينا باب الحكمة التى جعلتها على اهلها . نسخه‌ها 2 / 822 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 1233 « ديوان نورى شوشترى » ؛ اعلام 3 / 1844 ؛ طبقات 11 / 622 ؛ مصفى المقال 485 ؛ محدث ارموى ، ديباچهء چاپ احقاق الحق ، و صوارم محرقه ؛ ريحانه 3 / 436 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 655 ؛ المآثر و الآثار 167 ؛ علماى هند 245 . نسخه‌ها 2 / 822 ( 1 نسخه ) . الهيات 1 / 126 . * علم انفاس - دم و وهم . * علم حكمت : رساله در . . . ، از محمد فرزند احمد فرزند محمود رومى . افغانستان ، بركويل 149 . * علم خداوند . از ملا احمد نراقى ، فرزند ملا محمد مهدى ، متخلص به صفايى ، كاشانى ( 1185 - 1244 ق ) . ( - سيف الامه ، هف ، عقايد ) . نسخه‌ها 2 / 822 ( 1 نسخه : دكتر مفتاح ) ؛ ذريعه 9 / 612 « ديوان صفايى نراقى » ؛ اعلام 1 / 141 ؛ طبقات 13 / 116 . * علم خداوند . از عبد الرحيم رضوى حسينى علوى ، نگارندهء « قدم و حدوث » ( هف ) . در آن از « كلمات مكنونهء » فيض ( 1007 - 1091 ق ) ياد شده است . آغاز : حمد له . . . و بعد ، عبد سقيم . . . و اذل سادات دولت بهيه عبد الرحيم . . . به عرض عالى مىرساند ، كه مسألهء كيفيت علم خداوند . نسخه‌ها 2 / 822 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 11 / 171 « رسالة فى الحدوث و القدم و السرمد » ؛ همانجا 17 / 51 « قدم و حدوث و سرمد » گويا اين‌دو يكى بوده و از همو باشد ؛ اعلام 2 / 1322 . دانشگاه 3 / 225 . * علم كليات . خيام - سلسلة الترتيب . * علوم نظرى و عملى . از موسى فرزند فضل الله همدانى ، ( - غنا ، عرفان ) ضمن مجموعه « فوائد » و « حاشيه » هايى نوشتهء تهران 1297 ق . آغاز : بدان كه علم دينى دو قسم است . قسم اول آن است كه خود علم مطلوب . آشنايى با چند نسخهء خطى 1 / 47 . * علم واجب تعالى . گفتارى ناشناخته به عربى به نام « العلم و النطق » را بروكلمن 57