A 63 و C 14 و قنواتى 218 آن را از او دانسته‌اند ، ولى نبايد از او باشد . اين گفتار بى شباهت با رسالهء 29 از « رساله‌هاى اخوان الصفا » نيست . بهر روى اين جز « دفع الغم من الموت » منسوب به اوست . آغاز : ببايد دانستن كه اول چيزى كه بر بندگان واجب است ( آمد ) شناختن حق است ، خداست كه واحد حق و قديم مطلق است . نسخه‌ها 2 / 783 ( 3 نسخه ) ؛ مهدوى ، فهرست مصنفات ابن سينا 272 ؛ صفا 1 / 627 ؛ دايره 4 / 1 ابن سينا ؛ اعلام 2 / 1033 ؛ طبقات 5 / 63 . دانشگاه 9 / 1484 ، استانبول ، اسعد 3688 ؛ استانبول ، دانشگاه 422 ؛ تركيه ، كتابخانه‌ها 491 - 492 ؛ موزهء بريتانيا 16659 . Add * حكمت ناصريه : ترجمهء حكمت دكارت . ترجمه اميل برنت Emile Bernet و العازار رحيم موسائى همدانى . دوبار چاپ شده است : تهران ، 1270 ق ، سنگى ، 164 ص ؛ تهران ، 1279 ق ، سنگى ، 128 ص ، مشار 2 / 1797 دو چاپ بالا . كه نام مترجم را عازاد آورده . ملك 9 / 215 نامش . موزهء بريتانيا ، چاپى 191 . * حلاوة المناجات ن . در اهميت راز و نياز و گفت‌وگوى در روح ، اعتقادى ، فلسفى ، عرفانى ، در 2 بخش . آغاز : مقدمه . مناجات در لغت مفاعله است از نجوا يعنى راز گفتن دو كس باهم . اشكورى 5 / 322 . * حلاوة المناجات . محمد سحرى - بخش عرفان . * حل رموز رضويه . دماوندى - بخش عرفان . * حل شبههء آكل و مأكول - شبههء آكل و مأكول . * حل ما لا ينحل : شرح قصيدهء ابو المفاخر رازى مير فندرسكى . متن از ابو المفاخر رازى ، شمس الدين محمد از سدهء 5 - 6 ق . كه با خاقانى ( د 502 ق ) مكاتبه داشته است . اين قصيده نادرست به فخر رازى نيز نسبت داده شده است . چنان كه گزارشگران اين قصيده نيز همه‌جا او را فخر الدين رازى دانسته است . قصيده‌اى است مصنوع در طلوع شمس اكسير جوانى و ستايش از حضرت رضا ( ع ) . با اين سرآغاز : بال مرصع بسوخت ، مرغ ملمع بدن - اشك زليخا بريخت ، يوسف كل پيرهن . با چند گزارش ديگر ( - قصيدهء مير فندرسكى ، شرح ، هف ) . گزارش از عبد اللطيف شيروانى . مشهور به افلاطون ، به سال 967 ق ، پيشكش شده به « سپهر ملك سخا يعنى حسن آقا » . نام سراينده كه در اينجا امام فخر الدين رازى آمده ، و گزارش كننده و حسن آقا در ديباچه آمده ، سپس نخست قصيده را در 63 بيت آورده آنگاه به گزارش يك به يك مىپردازد . اين گزارش با پيش‌گفتار رسول جعفريان و يادداشت حسن‌زادهء آملى ، در « ميراث اسلامى ايران » 2 / 17 - 72 چاپ شده است . آغاز : آن خالق اشيا كه جهان مجمل اوست . . . داورا ، ودودا از درد دل و روى زرد در راه ادراك . نسخه‌ها 5 / 3446 ( 6 نسخه ) ؛ نفيسى 1 / 403 .