به « قاف » ، گلپايگان معادل جرفاذقان ، و قهپايه معادل كوهپايه . در اينجا هم همين امر صورت گرفته است و نيز بايد دانست كه « ترك » صورت اصلى « ترق » با « ترك » عربى به معناى رها كردن و از دست نهادن هيچ ارتباطى ندارد ، ولى به همين صورت هم معناى آن آسان قابل درك نيست . توضيح آنكه ديهى در همين ناحيهء نطنز داريم ، در دهستان برزرود كه آن را اينك طره مىنويسند و اين خود غلط است و ما در بالا به آن اشارت كرديم . اين طره يا درست‌تر بگوييم تره به صورت تصغير ترق است . بنابراين ترق مصغر « تره » است يعنى « ترهء كوچك » و براى توضيحات بيشتر رجوع كنيد به نامواژهء تره بايد توجه داشت كه وجود جمعيت و آبادانى ، چنان كه مكرر گفته‌ايم ، با نام محل لزوما مرتبط نيستند و مىشود كه ترهء كوچك نام ديه بزرگتر باشد . تره Tare ( h ) تره را با « طاى » عربى به صورت طره ذكر كرده‌اند كه بىشبهه غلط است و صحيح آن تره است و علت اين امر اين است كه به صورت تره ( به معناى گياه سبز خوردنى يا گندنا ) اشتباه مىشده و مردم اين محل آن را دوست نمىداشتند كه نام محل باشد ، بنابراين آن را با « طاى » دسته‌دار نوشتند ولى نام صحيح اين محل تره است و اين تره نام ديهى است در دهستان برزرود از شهرستان نطنز كه در سال 1375 جمعيت آن 138 نفر بوده است . دهستانها و ديه‌هاى ناحيت نطنز اكثرا آباد ، پرجمعيت و همه قنات آب است كه قناتهاى آن هم اكثر پرآب و ديه‌ها هم آبادان و پرجمعيت است . گذشته از اين آبادى و شكوفايى اقتصادى ، اين ناحيه چنان كه اغلب تذكر داده‌ايم از نواحى قديم ايران است و به آبادى و سرسبزى و خرمى شهره مىباشد . هواى خوش بهارى و سرماى تحمل‌پذير زمستان از ديرباز اين ناحيه را براى سكونت انسان مستعد ساخته است . اگر هيچ دليل ديگرى جز نامهاى كهن ديه‌هاى اين ناحيه مثل ابيازن و ابيانه و هنجن و يارند و فريزند و فريزهند و اوره و غيره نداشتيم ، همين نامهاى كهن كافى بود تا سابقهء حضارت و تمدن آن را دريابيم . وجود گويشهاى بسيار قديمى دلاويز در اين ناحيه علامت ديگر قدمت آن است و چون در اين