خورد و مروان حكم در حدود 63 ه . ق به خلافت رسيده است و اين هر دو نمىتوانسته‌اند در اصفهان بندى بنا كنند و آن را به‌نام خود بنامند . اساسا عرب فاتح در اصفهان از خود بنايى و اثرى باقى نگذاشته است . بنابراين « مروان » واژهء عربى نيست و بايد ببينيم كه معنى آن چيست . كلمهء مرو به صورت تلفظ پهلوى ( Murv ) و در اوستايى ( Meregha ) « مرغ » است و در امكنهء بسيارى از جمله مرو شاه‌جان از همين كلمه به معنى مرغ آمده است . همچنين در شهر مرو و رودخانهء معروف مرغاب جارى است و در تركيب مرغ با آب در ايران هم دشت‌مرغاب و هم مشهدمرغاب را داريم نزديك فارس كه ناحيه‌اى است در 48 كيلومترى استخر . به هر صورت گذاشتن نام مرغ بر روى آب سابقهء قديمى دارد كه در نام مرو و رودخانه‌اى كه كنار آن قرار گرفته و در نام قديم‌ترين ناحيهء ايران يعنى استخر پارس آمده است . گذشته از اين دو رودخانه تقريبا شش رودخانه در اطراف ايران از آن جمله اهواز و مرودشت و نايين و غيره و غيره به نام مرغاب نامبردار مىباشد و خود كلمهء « مرغ » نيز ديده شده است كه به انواع مختلف بر روى ديه‌ها نهاده شده است از آن جمله مرغان ( زابل و مشهد و غيره ) . بند مروان ما نيز كه با مروان عربى ارتباطى ندارد از صورت قديم‌تر « مرغ » يعنى « مرو » آمده و با پسوند « ان » كه پسوند كثرت و نسبت است تركيب شده و بر روى اين بند قديم نهاده شده است . بنابراين مروان همان مرغان است كه ديديم بر روى امكنه و آبهاى بسيار نهاده شده است . « 1 » بنساده Bons de ( h ) بنساده كه در جزء اول با بنادكوك همسان است ، ديهى است كم‌جمعيت كه فقط 10 نفر ساكن بيشتر ندارد و در بلوك بنادكوك است . واژه‌شناسى : ببينيم تركيب آن چگونه است : « بن + سا + ده » ، جزء اول همان « بن » است

--> ( 1 ) - براى توضيحات بيشتر بنگريد به مقالهء نگارنده با عنوان « بندهاى زاينده‌رود » ، در فصلنامهء فرهنگ اصفهان ، شمارهء 13 ، بهار 1379 .