و دولتشاه تكرار كرده‌اند . به‌طورىكه از مطالب مندرج در چهل مجلس و نوشته‌هاى شيخ از جمله در كتاب العروة برمىآيد و شواهد و قرائن نيز آن را تأييد مىكند ، شيخ علاء الدوله سمنانى در يكى از سفرهاى ارغون خان به منظور جنگ با سلطان احمد تكودار كه در نزديكى قزوين اتفاق افتاد ( 683 هجرى ) از همراهان و ملازمان ارغون خان بود . در حين وقوع جنگ جذبه‌اى از جذبه‌هاى حق به شيخ وارد آمد و ناگاه قبا و كلاه و سلاح دولتى را به يك‌سو افكند و خرقهء صلاح پوشيده و به توبه و عبادت و رياضت پرداخت . كم خفت ، كم خورد ، كم گفت ، و هر شب قضاء نماز ده روزه مىگذاشت و پنج آيت قرآن مجيد همىآموخت و ياد مىگرفت و در پرستش يزدان پرواى پرستارى سلطانش نماند تا اينكه به سال 685 هجرى نالان شد و به اجازت ارغون خان به سمنان رفت و در بيست و شش سالگى به تحصيل دانش و تهذيب اخلاق و طلب سلوك همت گماشت . نحو را ظاهرا از كتاب مفصل زمخشرى و كافيه ابن حاجب نزد دانائى بنام سيد اخفش و حديث را از كتاب صحيح مسلم نزد دائى خود ركن الدين صاين سمنانى و مردى بنام رشيد بن ابى القاسم خواند « 1 » استاد دكتر ذبيح الله صفا دربارهء زندگانى شيخ علاء الدوله سمنانى مىنويسد : بعد از تنبه در زندگانى شيخ تغييرات بزرگ رخ داد چه او به سبب آنكه به خاندانى عمل پيشه و متصدى مشاغل بزرگ انتساب داشت تا آن هنگام در امور سياسى روزگار مىگذرانيد و در شمار مقدمان دربار ايلخانى بود . ولى از اين پس اندك‌اندك مىبايست خود را براى حياتى عالمانه و فقيرانه آماده كند و همين‌طور هم بود . شيخ در ذكر احوال خويش بعد از اين واقعه شرح مستوفائى در كيفيت زهد و تهجد و اعراض از امور دنيوى درحالىكه هنوز در اردوى

--> ( 1 ) - تذكره آتشكده آذر بيگدلى به تصحيح دكتر حسن سادات ناصرى بخش نخست صفحه 410