مرحوم امام خمينى « ره » : . . . اينجانب از روى جدّ ، نه تعارف معمولى مىگويم : از عمر به باد رفته‌ى خود در راهِ اشتباه و جهالت تأسف دارم . و شما اى فرزندانِ برومند اسلام ، حوزه‌ها و دانشگاه‌ها را از توجه به شؤونات قرآن و ابعاد بسيار مختلف آن بيدار كنيد . تدريس قرآن در هر رشته‌اى از آن را محطّ نظر و مقصد اعلاى خود قرار دهيد . مبادا خداى ناخواسته در آخر عمر كه ضعف پيرى بر شما هجوم كرد - از كرده‌ها پشيمان و تأسف بر ايام جوانى بخوريد ، هم‌چون نويسنده . « صحيفه نور ، ج 20 ، س 26 ) » مرحوم علامه طباطبايى « ره » : « علوم حوزوى به گونه‌اى تنظيم شده‌اند كه به هيچ وجه به قرآن احتياج ندارند ، به طورى كه شخص متعلّم مىتواند تمام اين علوم را از صرف ، نحو ، بيان ، لغت ، حديث ، رجال ، درايه ، فقه و اصول فرا گرفته به آخر برسد و آن‌گاه متخصص در آن‌ها بشود و ماهر شده در آن‌ها اجتهاد كند ولى اساساً قرآن نخواند و جلدش را هم دست نزند ! در حقيقت براى قرآن جز تلاوت كردنش براى كسب ثواب و يا باز و بندى فرزندان كه از حوادث روزگار حفظشان كند چيزى نمانده ، اگر اهل عبرتى ، عبرت بگير » ! « 1 » « 2 » مع الاسف به دست دشمنان توطئه‌گر و دوستان جاهل ، قرآن اين كتاب سرنوشت‌ساز ، نقشى جز در گورستان‌ها و مجالس مردگان نداشت و ندارد ! ! وصيت نامه‌ى امام خمينى « ره » صفحه‌ى 2

--> ( 1 ) - / تفسير الميزان فارسى ، 40 جلدى ، ج 10 ، ص 117 ( 2 ) - / تفسير الميزان فارسى ، 20 جلدى ، 5 ، ص 450