معناى حرمت ازدواج با زنا كار را در آيه‌ى « حرّم ذلك على المؤمنين » ، به « جواز » تبديل مىكنند يا معناى وجوب وصيت را درآيه‌ى « كُتِبَ عليكم إذا حضر عهدكم الموت إن ترك خيراً الوَّصيةُ لِلوالِدَين و على الاقربين بالمعروف حقاً على المُتَّقين » به استحباب مبدّل مىنمايند و يا معناى جواز اعتكاف در كل مساجد را در آيه‌ى « و أنتم عاكفون في المساجد » به مساجد جامع منحصر مىكنند . البته نصوص كتمان شده‌ى قرآن توسط آنان بسيار زياد است كه بيش از پانصد نصّ مهجور قرآنى را در رساله‌ى فقهى استدلالى « تبصرة الفقهاء » و رساله‌ى « الفقهاء بين الكتاب و السنة » آورده‌ايم . اگر چه قرآن با آياتى چون : « هذا بيان للناس » ، « قد جاءكم برهانٌ مِن ربِّكُم و أنزلنا اليكم نوراً مبيناً » ، « تبياناً لكلَّ شيء » ، « قرآنٍ مبين » ، « هذا بصائرٌ مِن ربِّكُم » « آياتٍ بيّنات » ، « قرآنً عربيّاً غير ذي عِوجٍ » ، « و لم يجعل له عَوجاً . قيِّماً لِيُنذِرَ بأساً شديداً من لدنه » ، « القرآن هدىً للنّاس و بيِّنات مِن الهدى و الفرقان » ، و . . . ؛ تهمت « ظنى الدلالة » را از ساحت قدس خود نفى كرده و كتمان كنندگان بيان قرآن را مورد تهديد شديد الهى قرار داده است : « إنَّ الّذين يكتمون ما أنزلنا مِن البيِّناتِ و الهدى مِن بعد ما بَيَّنّاه للنّاس فى الكتاب اوئلك يلعنهم اللَّه و يلعنهم اللاعنون » ( 2 : 159 ) « بى گمان كسى را آن‌چه را ما از آيات روشن و هدايت نازل كرديم ، كتمان مىكنند ، پس از آن‌كه آن‌ها را در قرآن براى مردم آشكار كرديم ، اينان را خدا لعنت مىكند و لعنت كنندگان [ نيز ] آنان را لعنت مىكنند . » در پايان با عنايت به شكايت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در قرآن كه : « وَ قالَ الرُّسول يا ربِّ إنَّ قَومي إتَّخذوا هذا القرآنَ مَهجوراً » ( 25 : 30 ) « و پيامبر گفت : پروردگارا ! همانا قوم من [ الفاظِ ] اين قرآن را دور شده [ از معانىاش ] در بر گرفتند . » از فقهاء و انديشمندان اسلامى با اصرار وتمنّا