مرا و فاطمه و خديجه را دوست نمىداشت و بر ما كينه مىورزيد و اين حالت ميان هووها [ طبيعى و ] معروف است . هفتم آنكه پيش از نزول آيات حجاب ، روزى به حضور پيامبر رسيدم ؛ عايشه نزديك ايشان نشسته بود ، همين كه پيامبر مرا ديدند خوشامد گفتند و دستور دادند نزديك بروم و همچنان مرا به خويشتن نزديكتر فرا خواند تا آنكه مرا ميان خود و عايشه جا دادند . اين موضوع بر عايشه سخت گران آمد و روى به من كرد و با بدانديشى زنانه و شتاب‌زدگى در گفتار ، گفت : اى على براى كفل خود جاى ديگرى غير از جاى ران من پيدا نكردى ؟ پيامبر ( ص ) بر او تندى كرد و فرمود : آيا اين سخن را به على مىگويى ؟ به خدا سوگند او نخستين كس است كه به من ايمان آورده و مرا تصديق كرده است و نخستين كسى است كه در قيامت كنار حوض كوثر بر من وارد خواهد شد و از همهء مردم بر عهد من سزاوارتر است . هيچ كس او را دشمن نمىدارد مگر اينكه خداوندش با روى در آتش مىافكند . اين هم موجب افزونى خشم و دشمنى او با من شد . و چون به عايشه آن تهمت را زدند ، پيامبر ( ص ) سخت آشفته و ناراحت شد و با من رايزنى كرد . من گفتم : اى رسول خدا ! از بريره ، كنيز عايشه ، تحقيق كن ؛ اگر چيزى بود او [ عايشه ] را رها كن كه زنان بسيارند . پيامبر ( ص ) به من فرمود : تو اين كار را انجام بده و از بريره بپرس و تحقيق كن و من چنان كردم و او بر من خشم و كينه گرفت . به خدا سوگند كه من بدى او را نخواسته‌ام ولى براى خدا و رسول خدا خيرخواهى كردم و امور ديگرى هم نظير اينها كه گفتم بوده است و اگر مىخواهيد از او بپرسيد كه چه چيزى او را چنان نسبت به من خشمگين ساخت كه همراه آنان كه بيعت مرا شكستند بيرون آمد و در ريختن خون شيعيان من و تظاهر به دشمنى با من ميان مسلمانان چنين رفتار كرد ، و آيا چيزى جز ستم و خشم و كينه - بدون آنكه در آن انگيزهء دينى باشد - موجب اين كار بوده است ؟ و خداوند يارى دهنده است . « 1 » آنان گفتند به خدا سوگند سخن همين است كه تو گفتى و اندوه و پيچيدگى را گشودى و گواهى مىدهيم كه تو سزاوارترى ، و تو به خدا و پيامبر از آنان كه با تو دشمنى

--> ( 1 ) هر چند كه راوى اين روايت عمر بن ابان است ولى مىتوان براى اطلاع بيشتر از اين موارد به كتابهاى مناقبى كه اهل سنت نوشته‌اند مراجعه كرد . رجوع كنيد به مغازلى شافعى ، مناقب و خوارزمى ، مناقب . م