تبارك و تعالى فرمان ولايت را در بارهء ما و تو يكسان نازل كرد ، رسول خدا نيز در بارهء ما و تو يكسان تبليغ و سفارش كرد ، رجس و پليدى از ما و تو يكسان زدوده شد ( چرا ديگران را در رديف ما قرار مىدهى ) ؟ از اين رو موقعى كه على بدرود حيات گفت ، حسن به امامت و صاحب الامرى واپيشتر بود ، زيرا از حسين بزرگتر بود . و نيز از اين جهت بود كه چون حسن بدرود حيات مىگفت ؛ نمىتوانست و نه حاضر بود كه فرزندان خود را در امامت و صاحب الامرى شريك كند و يا بدين جهت كه خداوند عز و جل مىگويد : « در منشور الهى است كه برخى از خويشان رسول خدا واپيشتر و مقدم بر ديگران مىباشند » نمىتوانست حق صاحب الامرى خود را در فرزندان خود برقرار كند و گر نه حسين مىگفت : خداوند به طاعت من فرمان داد چونان كه به طاعت تو و طاعت پدرت فرمان داد . رسول خدا در بارهء من تبليغ كرد چونان كه در بارهء تو و پدرت تبليغ كرد . و نيز خداوند ، رجس و پليدى را از من زدود چونان كه از تو و از پدرت زدود ( چرا ديگران را در رديف ما قرار مىدهى ) ؟ و چون امامت و صاحب الامرى به حسين رسيد ، هيچ كس از خاندان رسول