نمىتوانست بر او اقامهء دعوى كند ، آنسان كه حسين مىتوانست بر حسن برادرش و بر على پدرش اقامهء دعوى كند . بعد از آن كه امامت و صاحب الامرى به حسين رسيد ، نص خصوصى پايان گرفت و تأويل اين آيه مصداق گرفت كه گويد : « در منشور الهى ، برخى از خويشان رسول خدا واپيشترند به برخى ديگر » ( حتى از مهاجرين و يا ساير مؤمنان ) . بعد از حسين امامت به على بن الحسين رسيد ( كه تنها بازماندهء او بود ) و بعد از على بن الحسين به محمد بن على رسيد ( كه از فرزندان ديگرش بزرگتر بود ) . ابو عبد الله صادق گفت : رجس و پليدى زائيدهء شك و بىاعتقادى است . به خدا سوگند كه ما در بارهء پروردگار خود هرگز شك نمىكنيم . ( 103 ) 2 - از ابو جعفر باقر ( ع ) پرسيدم : اين آيه در بارهء چه كسى نازل شده است كه مىگويد : « اين رسول ما در تعيين مقدرات مؤمنين واپيشتر از خود آنان است ، و همسران او مادران مؤمنان خواهند بود ، و خويشاوندان او برخى