آنان انتظارى نميرود زيرا منظور آنان تأمين خواسته‌هاى خود مىباشد . غرض روايت بيان آنست كه نظام جهان پيوسته بر دو نيروى متضاد استوار خواهد بود يكى نيروى خداپرستى گروهى از جامعه ايمان كه شعار آنان اصلاح امور و فضايل اخلاقى و رعايت حقوق ضعفاء است و ساحت كبريائى نيز از نظر صلاحيت آنان كارها و حوادث خيرى را بر حسب نظام از طريق آنان در جامعه بشر اجراء ميفرمايد و اعمال و آثار خيريه آنان اساس اصلاح و انتظام امور مسلمانان خواهد بود و نام نيك آنان را در جوامع اسلامى زنده نگه ميدارد و در حقيقت از جمله مظاهر رحمت و فضل كبريائى نسبت بعموم مردم خواهند بود . اين گروه در جوامع اسلامى امتياز خاصى خواهند داشت و منشأ خيرات و بركات و مرجع نيازهاى عموم خواهند بود زيرا روح و روان آنان علاقه بامور خير و آثار صالح و شايسته دارند همچنان كه فرمود ( كل ميسر لما خلق له ) اهل خير براى عمل خير آماده هستند از اين رو شايسته آنند كه ساحت كبريائى آنان را تقدير فرمايد و زندگى گوارا و خوشنامى در اجتماعات در اين جهان و در عوالم ديگر به آنان عنايت فرمايد . و گروه ديگر جوامع ضد خداپرستى كه مرامى در زندگى جز ستم و تضييع حقوق ضعفاء ندارند و جز رذايل اخلاقى و سلطه بر عموم و استكبار اثرى از آنان ظاهر نميشود اين طبقه از مردم ستمگر صلاحيت اقدام و ظهور امرى را ندارند جز اينكه سبب اختلال نظام مردم شوند زيرا روح و روان آنان پليد و خود خواه و جز به كارهاى شر و زيان آور علاقه قلبى نخواهند داشت هم‌چنانكه ( كل ميسر لما خلق له ) اهل كفر و شرك جز به كارهاى زياندار علاقه ندارد از اين رو ظلم و ستم كه در جوامع بشرى رخ ميدهد از اين قبيل مردم بوقوع خواهد پيوست كه از هر فضيلت بىبهره‌اند و جز خودخواهى و سلطه بر عموم و اعمال قدرت و نفوذ بر مردم مرامى در زندگى ندارند بديهى است اين قبيل مردم در همه اعصار وسيله حوادث ناگوار و اختلال