اعتماد داشته و نزد او ضعيف و مطعون نيست . » « 1 » « ابن شهر آشوب » - رضوان اللَّه عليه - او را از خواصّ اصحاب امام صادق - عليه السّلام - شمرده است . « 2 » « سيد بن طاوس » - رحمة اللَّه عليه - در بارهء كتاب مفضّل مىفرمايد : « از جمله آداب مسافر آن است كه كتاب » توحيد مفضّل » را كه در بارهء شناخت حكمتها ، تدابير و اسرار نهفته در آفرينش اين جهان است و وى آن را از امام صادق - عليه السّلام - نقل كرده ، به همراه داشته باشد . » « 3 » همچنين خطاب به فرزندش مىگويد : « در نهج البلاغه و اسرار آن و در كتاب مفضّل بن عمر كه امام صادق - عليه السّلام - در بارهء آفرينش خداى جلّ و علا بر او املا فرموده ، بنگر و انديشه كن . » « 4 » « علّامهء مجلسى » - رضوان اللَّه عليه - نيز به خاطر ارزشى كه براى اين دو حديث « 5 » قائل بوده ، هر دو را به طور كامل در جلد سوم « بحار الانوار » « 6 » آورده است و جاى جاى آنها را شرح و توضيح داده است . وى در آغاز ذكر آنها مىگويد : « مرسل « 7 » بودن توحيد مفضّل و رسالهء هليله كه از امام صادق - عليه السّلام -

--> ( 1 ) « معجم رجال الحديث » ، ج 18 ، ص 294 . ( 2 ) « المناقب » ، ج 4 ، باب امامت امام صادق - عليه السّلام - . ( 3 ) « الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان » ، ص 78 . نيز نگاه كن : « سفينة البحار » ، ج 2 ، ص 372 . ( 4 ) « كشف المحجة لثمرة الحجة » ، ص 50 . ( 5 ) مقصود ، « حديث توحيد مفضّل » و « اهل حديث اهليجيه ( هليله ) » است . ( 6 ) « بحار الانوار » ، ج 3 ، ص 57 و 152 . ( 7 ) « حديث مرسل » آن است كه اسناد آن متصل نباشد ، در مقابل ، حديث مسند است و آن حديثى است كه « محدّث » با ذكر همهء اسناد ، آن را به معصوم - عليه السّلام - نسبت دهد . براى توضيح بيشتر ر . ك : سبحانى ، جعفر ، « اصول الحديث و احكامه » ، ص 95 .