حويزى « 1 » و غيره « 2 » و شرح « روضهء كافى » از سيد نعمت اللّه جزائرى . « 3 » علاوه بر آن تعدادى حاشيه بر « كافى » نوشته شده است . « 4 » برخى از شارحين « استبصار » در دورهء فيض عبارت‌اند از : محمدبن حسن بن شهيد ثانى ( م 1030 ق . ) ، مولى امين استر آبادى ( م 1036 ق . ) ، ميرداماد ( م 1041 ق . ) ، عبداللطيف بن ابى جامع عاملى ( م 1050 ق . ) و مولى عبدالرشيد بن نور الدين تسترى ( م 1078 ق . ) ، قاسم بن محمّد جواد معروف به فقيه كاظمى ( م بعد از 1100 ق . ) و محمّد صالح خاتون آبادى ( م 1116 ق . ) داماد علامه مجلسى ، و سيد محسن بن حسن اعرجى كاظمى ( م 1127 ق . ) و محدّث جزائرى ( م 1112 ق . ) و سيد عبدالرضا بن عبدالصمد حسينى بحرانى معاصر جزائرى و غيره . « 5 » برخى از شارحين « تهذيب » در دوره فيض عبارت‌اند از : قاضى نور الدين شهيد مرعشى ( ش 1019 ق . ) در تذهيب الاكمال ، مولى عبداللّه شوشترى ( م 1021 ق . ) ، محمّد بن حسن بن شهيد ثانى ( م 1030 ق . ) كه داراى دو شرح بر تهذيب است ، نام يكى از آنها « معاد التنبيه » مىباشد ، عبدالطيف بن ابىجامع عاملى ( م 1050 ق . ) ، محمّد تقى مجلسى ( م 1071 ق . ) در « احياء الاحاديث » ، مولى عبداللّه مجلسى ( م 1084 ق . ) برادر علامه مجلسى ، ملّا محمّد طاهر قمى ( م 1098 ق . ) در « حجةالاسلام » ، محمّد بن حسن شيروانى ( م 1099 ق . ) داماد مجلسى ، علامه محمّد باقر مجلسى در « ملاذ الاخبار » ، محدّث جزائرى در « مقصود الانام » ( شرح

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . ر . ك . به : الذريعه ، ج 13 ، ص 94 و ج 14 ، ص 26 . ( 3 ) . البحر الزخار ، ج 1 ، ص 14 و 15 ؛ الاجازة الكبيرة ، ص 75 ؛ الذريعه ، ج 12 ، ص 297 . ( 4 ) . الذريعه ، ج 6 ، ص 180 به بعد . ( 5 ) . همان ، ج 2 ، ص 14 و ج 13 ، ص 83 و بنگر به : حواشى « استبصار » در الذريعه ، ج 6 ، ص 17 .