كسانى كه نظريه‌شان در شرح احاديث مطرح شده است همانطور كه در پيشگفتار اشاره كرديم ، از ميان 26 مجلّد از « وافى » ، محدودهء تحقيق به ده مجلد اول اختصاص دارد ، لذا در اين بحث نيز ، اسامى را از همين بخش مىآوريم . مقصود ما در اينجا كسانى هستند كه فيض سخنى به عنوان شرح احاديث يا توضيحى پيرامون معناى روايات از آنها نقل كرده است . اسامى آنها بر اساس حروف الفبا با مشهورترين نام يا كنيه يا لقب به اين ترتيب است : 1 - ابن ابى الحديد . « 1 » 3 - ابن الاعرابى . « 2 »

--> ( 1 ) . « الوافى » ج 1 ، ص 247 . عزّ الدين ابوحامد بن هبةاللّه بن محمّد بن محمّد بن الحسين بن ابى الحديد مدائنى ( 586 - 655 ق . ) فقيهى اصولى ، متكلم ، اديب ، مورخ ، شاعر و از نويسندگان جهان اسلام است . مشهورترين كتاب وى همان « شرح نهج‌البلاغه » در بيست جلد مىباشد . ( الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 193 . ) ( 2 ) . الوافى ، ج 4 ، ص 163 . ابن‌الاعرابى ، محمّد بن زياد كوفى ( 150 - 231 ق . ) ، يكى از دانشمندان مشهور لغت عرب است . وى فرزند همسر مفضّل بن محمّد الضبى صاحب كتاب « المفضليات » است و نزد مفضل و كسائى و ابن السكيت و . . . تلمّذ نموده است . در درس وى گروه زيادى شركت مىكردند . او استادى بزرگ در لغات غريب مىباشد . ( الفهرست ابن نديم ، ص 102 و 103 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 215 . )