امّا به اعتبار تجلّي در مظاهر أسماء وصفات در هر موجودي روي « 1 » دارد ودر هر مرآتي جلوه اي مينمايد ، « فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ » « 2 » « ولو أنّكم أدليتم بحبل إلى الأرض السفلى لهبط على الله » . « 3 » وأين تجلّي همه را هست ، ليكن خواصّ ميدانند كه چه مي بينند . امام حسين ( ع ) مي فرمايد : « تعرّفت إليّ في كلّ شيء فرأيتك ظاهراً في كلّ شيء فأنت الظّاهر لكلّ شيء » . « 4 » وعوام نمي دانند كه چه ميبينند « أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ » . « 5 » « گفتم بكام وصلت خواهم رسيد روزي * گفتا كه نيك بنگر شايد رسيده باشي » « 6 » « دوست نزديكتر از من به منست * وين عجبتر كه من از وي دورم چه كنم با كه توان گفت كه دوست * در كنار من ومن مهجورم » « 7 »

--> ( 1 ) - في ج ، و : رويي . ( 2 ) - البقرة : 115 . ( 3 ) - مسند أحمد : 2 / 370 ؛ سنن التّرمذي : 5 / 78 ؛ كنز العمال : 6 / 149 ، ح 15190 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 64 / 142 ، باب 4 ، ح 7 ؛ إقبال الأعمال : 350 . ( 5 ) - فصّلت : 54 . ( 6 ) - فيض كاشاني ، ديوان اشعار . ( 7 ) - سعدي ، گلستان .