مىآمد و از آن مقدار كه مىنوشتيم سؤال مىكرد و آن را بر ما مىخواند و ما نيز نزد احمد بن حمّاد دولابى مىرفتيم [ و نزد او نيز درس داشتيم ] . وى در يكى از روستاهاى رى بسر مىبرد كه از آنجا تا رى يك قطعه 5 راه بود . پس از درس ، مانند ديوانه‌ها مىدويديم تا نزد محمد بن حميد بازگشته و به مجلس درس او بپيونديم . 6 در نخستين رحله به بغداد : در محافل علمى از احمد بن حنبل و مراتب علمى او سخن مىرفت . همين امر موجب شد طبرى از رى عازم بغداد شود و حديث را از او اخذ و روايت كند ؛ اما اندكى قبل از وصول به بغداد از خبر درگذشت احمد آگاه شد ؛ ولى چون نمىخواست دست خالى از اين سفر بازگردد ، به « واسط » نزد ساير شيوخ و اساتيد ، سماع حديث كرد كه عبارتند از : محمد بن موسى حرشى ، عماد بن موسى القزاز ( يا قزار ) ، محمد بن عبد الأعلى صنعانى ، بشر بن معاذ ، و محمد بن بشار معروف به « بندار » . طبرى - همان‌گونه كه قبلا اشاره رفت - جوّال و كثير التّطواف 7 بود و در يك جا براى تحصيل علم چندان درنگ نمىنمود ، و در جستجوى استادان چيره‌دستى بسر مىبرد كه عوايد علمى فزونتر و مطمئن‌ترى عايد او سازند ، لذا واسط را كه يكى از نواحى بغداد بود به سوى كوفه پشت سر گذاشت و در آنجا : - نزد هناد بن سرى و اسماعيل بن موسى حديث را كتابت كرد . - و از محضر سليمان بن خلّاد طلحى قراءات را آموخت . - و سرانجام توفيق يافت محمد بن علاء همدانى معروف به « ابى كريب » را ديدار كرده ، از او سماع حديث نمايد . بازگشت دوباره به بغداد : طبرى اين بار در بغداد به درس و مطالعهء علوم قرآنى سرگرم شد و مدتى را در محضر احمد بن يوسف تغلبى مقرئ تتلمذ كرد ، آنگاه به فقه شافعى گرايش