جمعى از نويسندگان

21

يادنامه طبرى ( فارسى )

علم و دانش در گذشته آشنا سازد . همان‌طور كه در خلاصهء مقالات آمده است براى اين سمينار مقالات زيادى رسيده است كه بخشى از آن توسط هيأت داوران پذيرفته شده و خلاصهء همهء آنها در خلاصهء مقالات آمده است ؛ اما به علت محدود بودن وقت فقط تعدادى از آنها در برنامهء سمينار ارائه خواهد شد . اميد است به زودى مجموعهء مقالات كه حاوى همهء مقالات است چاپ شود و در اختيار علاقه‌مندان قرار گيرد . ابو جعفر محمد بن جرير طبرى نيز يكى از ايرانيانى است كه مسلّما در دوران خود از نبوغ فوق العاده‌اى برخوردار بوده است . وى در قرن سوم هجرى قمرى ( سال 224 ) در آمل چشم به جهان گشود . در هفت سالگى قرآن را از بر كرد و كمى پس از آن كتابت حديث را آغاز نمود . طبرى پس از فراگرفتن مقدمات علوم از آمل به رى رفت و پس از آن به بصره كه در آن زمان يكى از مراكز بزرگ علمى عراق بود شتافت و در همين شهر بود كه طبرى توانست پايه‌هاى دانش خود را محكم نمايد . پس از چندى از بصره به بغداد و سپس به شام و بيروت رفت و سرانجام به مصر كوچيده ، در آنجا از محضر اساتيد بزرگ وقت بهره گرفت . وى كه خود از فقها بود ، پس از سالها تحقيق و تفحّص در مذاهب فقهى سرانجام از مذهب چهارگانهء اهل سنت دست برداشته و خود پايهء مذهب طبريه را گذاشت . طبرى كه مردى بلندقامت و استخوانى بود در سال 310 هجرى در بغداد درگذشت . اگرچه از طبرى آثار زيادى باقى مانده است اما ارزشمندترين اثر وى كتاب تاريخ الرسل و الملوك است كه به تاريخ طبرى مشهور است . در تفسير كتاب مشهور او جامع البيان است كه به تفسير طبرى شهرت دارد . اما طبرى با همهء شهرتى كه در تفسير و فقه داشته است ، آنچه كه چهرهء موفق و مشهورى از او ساخته ، تاريخ اوست چرا كه