قادر فاضلى
109
قرآن از زبان قرآن ( فارسى )
وَلَقَدْ ءَاتَيْنكَ سَبَعاً مِنَ الْمَثانِى وَ الْقُرانَ الْعَظيمَ - لاتَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ الى ما مَتَّعْنا بِهِ ازْواجاً مِنْهُم وَ لاتَحْزَنْ عَلَيْهِمْ « 1 » ما به تو هفت آيهء دوبار نازل شده [ سوره حمد ] داده و قرآن عظيم عطا كرديم هيچگاه چشمت به دنبال تَمَكَّن دنيوى كفار و مشركين نبوده و بر آن اندوه مخور . 22 - احْسَنَ القَصَص قَصَص معانى مختلفى دارد . مناسبترين معنا كه با قرآن نيز سازگار است نقل متوالى اخبار است . وقتى چند خبر مربوط به يك چيز را متوالياً و بدون بريدگى بيان كنند آن را قصه نامند كه جمعاش قصص مىباشد . قرآن كريم قصههاى مختلفى را بيان كرده است كه به پيامبران و اقوام و ملل گذشته مربوط مىشده است . مانند قصه آدم و ابليس ، قصه نوح و اقوام زمان وى و خانوادهاش ، ابراهيم و فرزندانش ، يعقوب و اولاداش ، موسى و عيسى و مريم و يحيى و . . . احسن القصص بودن قصههاى قرآنى از چند جهت است . 1 - اينكه گويندهاش خداوند سبحان است . از اينرو كلام خدا چون خود او كامل و مبرّا از عيب و نقص مىباشد . 2 - گيرندهء قصه ، پيامبراكرم صلي الله عليه و سلم است كه به جهت عصمتاش قصه را تمام و كمال تحويل گرفته و به مردم ابلاغ مىفرمايد . 3 - قصه وسيله و ابزارى براى هدايت و پندآموزى است ، از اينرو به خودى خود موضوعيت ندارد . بر خلاف بسيارى از قصههاى غير قرآنى كه عموماً براى سرگرمى و تفاخر قومى و ملى بوده و از معانى خالى است .
--> ( 1 ) - حجر 88 و 87