سياق آيهء آن را تأييد مىنمايد ، از قبيل امورى كه در ذيل بيان مىنماييم . توجيه در سياق آيه و پاسخ آن الف - آيه به ذكر قدرت و تقرير بدان ، فرجام يافته و با معناى آيهء قرآنى سازگارى ندارد ، بلكه اگر مراد آيه قرآنى بود ، بايد مثلا بگويد : انه عليم حكيم . ب - پژوهشگران اسلامى به دليل تفسير « آيه » به آيهء قرآنى ، در تفسير انساء ، سرگردان شده‌اند و اما در صورت تفسير به معجزه از آن تحيّر نجات مىيابند ، چون با تفسير نسخ به « تبديل » حكمى به حكم ديگر و انساء يعنى ترك آيه به حال خود ، آنگاه « نسخ » و « ترك » كه متضادند و با آوردن بهتر از اولى ، سازگارى ندارند ، چرا كه با ترك آيه به حال خود ، تبديل به بهتر چه مفهومى دارد ؟ ! ج - و خداوند در آيات بعدى ، استدلال بر مالكيت مطلقهء خود بر آسمان و زمين فرموده و تأكيد دارد كه تنها ولايت و نصرت خداست كه شما را حفظ نمايد و غير او كسى نيست كه خواسته باشد بر شما ولايت و سرپرستى و يارى نمايد . و بالأخره مىگويد : آيا چون بنى اسرائيل كه از موسى معجزه مىخواست ، شما نيز از رسول گرامى اسلام ، معجزه مىخواهيد ؟ و . . . سپس نتيجه مىگيرند كه پس « آيه » همان به معناى معجزه است « 1 » . و پاسخ اين شبهات از بيان روشن و مستدل ما كاملا واضح و روشن است و هيچ نيازى به تلاش ديگرى نمىبينيم . د - آخرين دليل ما بر اينكه « آيه » به معناى آيهء قرآنى به كار رفته است خود آيهء « تبديل » و « ما ننسخ » است كه به دلايل فراوان در همان معناى معروف آيهء قرآنى به كار رفته است .

--> ( 1 ) محمد رشيد رضا ، پيشين ، ج 1 ، ذيل صفحهء 918 و مصطفى زيد ، پيشين ، ج 1 ، صص 255 - 254 وى به نقل از رشيد رضا اين مطلب را به شيخ اكبر ، محى الدين عربى نسبت داده است .