« و اگر محمد به دروغ به ما سخنانى مىبست . محقّقا ما او را به قهر مىگرفتيم . . . » در نتيجه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - از گناه و خطا و نسيان ، خواه در تبليغ احكام و خواه در تلقى وحى و چه در حال ديگر ، مصون و معصوم است ، پس چگونه مىتوان مطالب ناروا ( نسيان ، خطا و معصيت ) به ساحت اقدس آن عزيز داد ؟ ! علاوه اينكه اين خود زبان دشمن را بر صاحب شريعت - صلّى اللّه عليه و آله - باز كردن و خوراك فكرى بر ايشان فراهم كردن است . دليل اين مطلب ، طرح حديث ساختگى و ننگين ، « غرانيق » و موارد جريان سهو النبى - صلّى اللّه عليه و آله - حتى - نعوذ باللّه - در مواردى نسبت گناه به ساحت اقدس رسول گرامى اسلام است كه در نوشته‌هاى حديثى و تفسيرى ، تاريخى ، سيره‌اى ، ادبى ، رجالى ، و فقهى و كلامى « 1 » عامه مسطور است و تاكنون صدها دستاويز در مورد تخطئه اسلام به دست دشمنان قسم خورده اسلام داده است . به هر حال ، نسبتهاى ناروا دادن به مقام منيع و معصوم رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - نخست از سوى مسلمانان آغاز شده كه جريانهايى را مانند مسأله سلمان رشدى و ديگر رشدىها را به وجود آورده است ؛ چرا كه اين مرتدين مزدور ، مطالب باطل خود را از كتب عامّه گرفته و با آب و تاب دادن بدان ، چنين جناياتى را در تاريخ مرتكب شده‌اند . بنابراين ، حفظ حقايق اسلام بر همگان واجب است ، همانگونه كه پاسخ به شبهات دشمنان واجب مىباشد . اما پاسخ به شبهات نبايد به انكار حقايق خود اسلام بينجامد . و چون قرآن كريم بر پايهء آيات تحدى ، معجزهء جاويدان رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - بوده و تا قيامت با همان صلابت مانده و همه اهل عالم را به مبارزه و تحدى خواهد خواند ، از اين رو هرگز با هوچيگرى عمّال استعمار ، خدشه‌دار

--> ( 1 ) جهت اطلاع ر . ك : كتابهاى الصحيح من سيرة النبى ، تأليف سيد جعفر مرتضى . و النص و الاجتهاد . نقش عائشه در اسلام و معالم المدرستين ، و بويژه سيرى در صحيحين ، محمد صادق نجمى و علامه شرف الدين ، ابو هريره و احاديث ساختگى ، ترجمه نجفعلى ميرزائى ، چاپ اول قم : انتشارات هجرت ، 1372 ه . ق ) .