شبههء بيست ششم مىگويند : وجود آيات منسوخ در قرآن با عصمت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - كه - به نصّ قرآن و سنت و عقل و اجماع امّت محمّدى از سهو ، نسيان معصوم است - سازش نداشته ، بلكه با آن منافات دارد ، چرا كه با فرض وجود آيات منسوخه در قرآن ، عصمت آن حضرت را در تبليغ احكام ، زير سؤال مىبرد « 1 » . پاسخ جدّاً مايهء تأسف و تأثر عميق است از پژوهشگرى چون مرحوم شهرستانى كه مدعى فقاهت و تخصص در دانشهاى : تفسير ، كلام ، اصول ، علوم قرآن ، حديث ، تاريخ است ، نسخ در قرآن را كه خود قرآن از وقوع آن خبر داده و رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - كه صاحب شريعت و مخاطب حقيقى قرآن كريم است و طبق اخبار و گزارشهاى رسيده - كه بنابر گفته برخى از پژوهشگران بزرگ اسلامى ، تواتر معنوى دارند - خودش در مواردى آن را اعلام كرده و در عصر خودش ، آن را به كار گرفته و صحابه آن را از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - تلقى كرده و به طبقهء تابعين انتقال داده‌اند و ائمه دين - عليهم السّلام - بويژه امير المؤمنين - عليه السّلام - در عصر حكومت خود بدان عمل كرده و در صدها مورد از گفتارشان ، بدان تصريح كرده‌اند و فقها در طول تاريخ اسلام بر اساس آن فتوا داده‌اند و حتّى خود مرحوم شهرستانى نيز بدان احكام پايبند بوده و بر اساس آن عمل كرده است و با همه اينها ، پذيرش « نسخ » را مخالفت با عصمت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و موجب اشتباه و يا نسيان وى در تبليغ تلقى مىنمايد - معاذ اللّه - مثل اينكه اين گروه ، هرگاه مىبينند كه دلايل وقوع نسخ در قرآن قابل انكار نيست تا جايى در انكار پيش مىروند كه حاضرند خود رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - را زير سؤال برده

--> ( 1 ) همان .