آنان نازل شده و بر طهارت و عصمت آنها شهادت داده و بر كشور دين علم لدنى و حضورى دارند - از آن بىاطلاع و بىخبر باشند ، اما چند نفر امثال عايشه ، ابو موسى ، عمر ، ابو بكر ، ابّى بن كعب ، ابن مسعود ، ابو عبيده و . . . تنها از آن آگاهى يابند ، اين احتمال مساوى با صفر است « 1 » و هيچ عاقلى آن را باور نمىكند . 11 - در تعريف نسخ « رفع حكم شرعىّ به دليل شرعىّ متأخّر عنه » ملحوظ بود ، اما اين روايات بويژه احاديث عايشه چون حديث رضاعت ، حديث داجن البيت و . . . تصريح دارد كه پس از وفات رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - مقدارى از آيات از بين رفته و به قول وى نسخ شده است و در برخى از آنها ، ناسخ و منسوخ ، هر دو نامشخص است « 2 » ، و اين نسخ را نه عقل و نه نقل متقن مطمئن سالم شريعت ، تجويز نمىنمايد ؛ چرا كه بر خلاف واقعيت است چون قرآن اين معجزهء جاويدان محمد - صلّى اللّه عليه و آله ، تا قيامت از تمامى گزند حوادث مصون و محفوظ است صدق اللّه العلى العظيم . 12 - استدلال به اين احاديث جايز نيست ؛ چرا كه اجماع امت اسلامى ، بر عدم جواز نسخ پس از صاحب شريعت اسلام - صلّى اللّه عليه و آله - است و اين احاديث مخالف با اين واقعيت است . 13 - دقت بيش از حد و غير قابل وصف رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در تعليم و كتابت و آموزش و بيان و مقابلهء قرآن و عنايت خاص وى به تمام جوانب آن و عرضهء آن بر جبرييل امين - عليه السّلام - تجويز اين گونه نسخ را ممتنع مىسازد ، بويژه هشدارهاى مكرر وى ، در مورد اشتباه صحابه در خلط قرآن با احاديث و گفتار خود رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله « 3 » .

--> ( 1 ) ر . ك : آرش مردانىپور ، پيشين ، صص 52 - 53 . ( 2 ) ر . ك : دكتر غازى عنايت ، ( هدى القرآن ) ، پيشين ، ج 1 ، ص 167 ، به نقل از مكّى بن ابى طالب ، الناسخ و المنسوخ . ( 3 ) ر . ك : ابراهيم آبيارى ، تاريخ القرآن ، چاپ سوم ، مصر - قاهره : دار الكتاب المصرى ، ( 1411 ه . ق ) ، صص 167 - 166 به گزارش علامه سيد جعفر مرتضى ، پيشين ، صص 310 - 311 .