محمود خليل الحصري ( مترجم : محمد عيدى خسرو شاهى )

44

معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى )

پس جمله بعد از « مبين » جمله ديگرى است و ارتباط لفظى به ما قبل خود ندارد . اما به لحاظ معنى هم تعلقى در بين نيست زيرا آيات گذشته نظر بندگان و دلهاى آنان را متوجه مىسازد به اين كه حق تعالى چه چيزهائى قرار داده است كه نشانه‌هاى كمال قدرت او و دلايل روشنى از حكمت وى مىباشند ، امثال خلق آسمانها و برافراختن آنها با ستونهائى كه ديده نمىشوند « 11 » و گذاشتن كوههاى ثابت و استوار در

--> ( 11 ) - اين ترجمه مطابق با تفسيرى است كه از حضرت امام على بن موسى الرضا عليه الاف التحيه و الثناء به صورت زير نقل شده است . علامه در تفسير الميزان ج 16 ص 334 مترجم و 224 عربى در بحث روايتى آورده است در تفسير قمى از پدرش از حسين بن خالد روايت شده كه گفت از حضرت امام رضا عليه السلام پرسيدم معناى آيه در سوره و آيات / 51 ( وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ) چيست . حضرت انگشتان خود را مشبك نمود و فرمود آسمان به اين صورت به زمين محبوك ( دوخته شده ) است . پرسيدم ، چطور محبوك به زمين است با اينكه خدا مىفرمايد : ( رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ) آيه 2 سوره رعد / 13 فرمود : سبحان اللّه مگر نفرمودهء ( بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ) عرض كردم : بلى فرمود پس معلوم مىشود ستونى هست ولى نمىبينيم . علامه در صفحات 331 و 222 همان جلد فرموده . . . ( كلمه ترونها ) احتمال دارد قيد توضيحى باشد و معنا اين باشد كه شما آسمانها را مىبينيد كه ستون ندارد و احتمال هم دارد قيد احترازى باشد و معنى چنين باشد ( خدا آنها را بدون ستونى ديدنى خلق كرده ) تا اشعار باشد به اينكه آسمانها ستون دارد لكن ديدنى نيست .