نخواهد بود زيرا « رجال » بر مبناى اين قرائت براى مبتداى محذوف خبر خواهد بود با اين تقدير كه « هم رجال » يعنى آنان مردانى هستند . . . * * * و از مثالها يكى نيز لفظ « حميد » در آيه اول سورهء مباركهء ابراهيم / 14 ، « إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ » است اين كلمه پايان آيه است ولى با توجه به قرائت « اللَّهَ الَّذِي » يعنى مجرور بودن « ها » در لفظ جلاله كه قرائت اغلب قراء مىباشد ، و بخاطر ارتباطى كه بين « حميد » و « اللَّهَ الَّذِي » وجود دارد وقف كردن صحيح نيست زيرا در اين قرائت ، لفظ جلاله بدل از « الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ » و يا بيان آن مىباشد . و وقف بر آن جايز است با توجه به قرائت « اللَّهَ الَّذِي » يعنى رفع لفظ جلاله كه مطابق قرائت نافع ، ابى جعفر و ابن عامر مىباشد و در اين قرائت بين آنها يعنى « الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ » « وَ اللَّهُ الَّذِي » تعلق لفظى وجود ندارد زيرا لفظ جلاله بر مبناى اين قرائت مبتدا و خبر آن اسم موصول بعد از آن « يعنى الذى . . . » مىباشد يا خبر مبتداى محذوف است به اين صورت « هو اللّه الذى » - و اين مذهب علماى وقف ، امثال امام ابى عبد اللّه محمد بن طيفور سجاوندى ، علامه شيخ ابى محمد حسين به على بن سعيد عمانى ، علامه محقق شيخ الاسلام شيخ زكرياى انصارى ، و شيخ جليل احمد بن عبد الكريم اشمونى است . و بنابر مذهب ايشان ، انواع نه‌گانه وقف كه قبلا ذكر كرديم