است برگردد و آن را به مابعدش وصل كند تا تو هم معنى فاسد را از بين برده و به معنى مراد اشاره كند . و اما اگر وقف در پايان آيه معنى فاسدى را ايهام كند مثل وقف در - فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ، در اين صورت وقف جايز نيست بلكه بايد به ما بعدش وصل شود تا تو هم معنى فاسد از بين رفته و در بيان معنى مقصود تسريع شود . مذهب سوم : جايز بودن سكت در پايان آيات ، بدون نفس كشيدن بنابر جواز سكت در پايان آيات ، به طور مطلق است چه آن روايت صحيح باشد يا نباشد به قصد بيان يعنى بيان كلماتى كه در پايان آيات قرار گرفته‌اند . مستند اين مذهب چيزى است كه آن را ابو عمرو دانى در كتابش ، المكتفى فى الوقف و الابتداء يادآورى كرده است ، او گفته است : فارس بن احمد مقرى به ما روايت كرد ، گفت : جعفر بن محمد دقان به ما روايت كرد ، گفت : عمر بن يوسف به ما روايت كرد ، گفت حسين بن شيرك به ما روايت كرد ، گفت : ابو حمدون به ما روايت كرد ، گفت : يزيدى ، از ابى عمرو بن علاء البصرى به ما روايت كرد كه وى در پايان هر آيه سكت مىكرد و مىگفت : سكت كردن در آخر آيه براى من محبوب‌تر است . . . انتهى . پيروان اين مذهب ، وقف در حديث ام سلمه را به معنى سكت