فصل دوم 1 اسلام دين خرد و دانش « وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ » ( و چنين است مثالها كه براى مردم مىزنيم و جز علما آن را نمىفهمند - سورهء عنكبوت - آيهء 43 ) هنگامى كه بعضى از اديان مردم را به بىاعتنائى به عقل ، و لغو دانستن انديشه دعوت مىكردند و از مردم مىخواستند در تفكر و تعقل را به روى خود ببندند ، و در مسائل دانش و دين بحث نكنند و به آنان گفتند از رجال دينى اطاعت كنيد زيرا آنان به نام خداوند حكومت مىكنند ، اسلام از آغاز كار كه نورش پرتو افكند به آواز بلند به مردم گفت : « قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » بگو به آنچه در آسمانها و زمين است نظر افكنيد - سورهء يونس - آيهء 101 ) « . . . وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ » ( و در وجود خودتان ، آيا نمىبينيد ؟ - سورهء ذاريات - آيه 21 ) . « أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ »