أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ . ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ . فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ . » « 1 » 2 - اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ وَ أَنْهاراً وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ جَعَلَ فِيها زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . » « 2 » 3 - أَ وَ لَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ . وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ

--> ( 1 ) - بگو آيا شما به كسى كه زمين را در دو روز ( يعنى در دو عهد يا دو دوران ) آفريد كفر مىورزيد و مر او را شريك قرار مىدهيد ؟ اينست پروردگار جهانها ، و دران زمين ، بر بالاى آن كوهها برافراشت و دران كوهها بركات نازل كرد و دران زمين در چهار روز ( چهار عهد يا چهار دوران ) روزى روزىخواران را مقدر فرمود كه به طور يكسان در اختيار خواهندگان قرار مىگيرد ( از آن بهره‌مند مىگردند ) . سپس بر آسمان چيره گرديد حال آنكه به صورت دود بود . پس به آسمان و زمين فرمان داد كه خواه ناخواه پيروى كنيد . گفتند با طوع و رغبت فرمان مىبريم تدبير امر هفت آسمان در دو روز ( در دو عهد يا در دو دوران ) انجام يافت و در هر آسمان امر خود را ( به ساكنان آن ) وحى فرمود و آسمان پايين را ( دنيا را ) با چراغها ( با موجودات درخشان ، ستاره‌ها ) زينت بخشيديم و براى حفظ شما قرار داديم . اينست تقدير عزيز دانا . ( 2 ) - آنچنان خداى كه آسمان را بدون ستونى كه ديده شود برافراشت ، سپس بر عرش ( بر مجموعهء جهان هستى تا مسلط گرديد . آفتاب و ماه را به اطاعت درآورد و هر يك تا زمانى معين روانند امور موجودات را تدبير مىكند آيات خود را به شرح باز مىگويد ، تا شايد به ديدار پروردگار خود يقين آوريد . او است كه زمين را گسترد و در آنها كوههاى بلند ، و رودبارها آفريد و از هر ميوه جفت جفت ، ( نر و ماده ) ، گذاشت ، شب روز را ( به تاريكى ) مىپوشاند ، همانا كه در اين چيزها براى قوم انديشمند نشانه‌هاست . سورهء رعد ، آيات 2 - 3 .