آسمان در قرآن داراى معانى چند است ، به معناى سقف خانه نيز آمده است . « فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ » ( پس به سببى به آسمان كشيده شد و امتداد يافت . سورهء حج - آيهء 15 ) . آسمان به معناى ابر نيز آمده است . خدا فرمايد : « وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً » ( و از ابر باران فرو فرستاد - سورهء بقره - آيهء 22 ) « يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً » . ( از ابر ، باران فراوان مىفرستيم . سورهء نوح - آيهء 11 ) آسمان به معناى كرات نيز آمده است : خداى فرمايد : « وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً » ( و بر بالاى آنها هفت كره سخت ساختيم . نباء - آيهء 12 ) آسمان به معناى بهشت و دوزخ نيز هست . خدا فرمايد : « خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ » ( هميشه در آنجا مىمانيد تا زمانى كه آسمانها و زمين دوزخ ، ادامه دارد . سورهء هود - آيهء 107 ) آسمان بهشت ، عرش است ، و آسمان دوزخ ، طبقهء بالاتر از آنست . آسمان به معناى جهت نيز آمده است . خدا فرمايد : « قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ » ( برگرداندن روى ترا به جهت بالا مىبينم . سورهء بقره آيهء 144 ) . آسمان به معناى فضاى وسيع نيز هست . خدا فرمايد : « وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ » ( هر كس را خواست گمراه سازد سينه‌اش را تنگ و دشوار مىكند ، گويى به فضاى بالا مىرود . « 1 » سورهء انعام . آيهء 125 ) « فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ » به صورت ابر بر برمىگردد و در آسمان به هر ترتيب كه بخواهد گسترده مىشود . سورهء روم آيهء 48 )

--> ( 1 ) - اين آيه به رقت هوا و نبودن ان در بالاى زمين رو به آسمان نيز دلالت دارد . ( م )