فصل اوّل تمهيداتى بر بحث اعجاز در ميان موجودات جهانى - كه ما مىشناسيم - انسان پديده‌اى جستجوگر و آزاد است . او بر اساس همين خصيصهء نوعى ، به گونه‌هاى هستى مىنگرد ، مىانديشد ، مقايسه مىكند و سپس تصميم مىگيرد و گزينش مىنمايد . از سوى ديگر تاريخ بشر ، گزارش مىدهد كه « دين و عقيده » چونان غذاى روان انسان محسوب گشته هرگز نمىتوان از آن روى برتافت . بر اساس همين ويژگى كاوشگرى است كه ابناى بشر همواره از صاحبان رسالت و داعيه داران وحى خداوندى ، خواستار دليل و برهان بوده‌اند . از آن سو خداوندان سفارت الهى به اقتضاى اتمام حجت با اذن پروردگار ، در حد ضرورت ، معجزات و نشانه‌هايى گويا بر اثبات ارتباط غيبى خويش ارائه مىنمودند : أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ لا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ . . . « 1 »

--> ( 1 ) ابراهيم / 9 .