شود ، نمونه‌اى از گزارشات مناطق مختلف مورد توجه قرار مىگيرد ، سپس به بررسى و صحت و سقم آن مىپردازيم . 1 - آنچه در نقل ابن النديم آمده و از كلام وى استفاده مىشود : او از دو نوع مصحف گزارش مىكند : مصحفى كه حضرت آن را گردآورى كرده و در نزد آل جعفر است ( و البته آن را نديده ) و مصحفى كه قسمتى از اوراق آن به مرور زمان از بين رفته و در نزد ابو يعلى حمزه حسنى بوده است ، حتى ابن النديم خبر مىدهد كه به خط على بن ابى طالب است . « 1 » 2 - مقريزى خبر مىدهد در سال 516 هجرى مأمون بطائحى وزير فاطمى ، مصحفى را كه گفته مىشده به خط امير مؤمنان على بن ابى طالب در جامعه مصرى وجود داشت زراندود كرده است . « 2 » 3 - جمال الدين داودى معروف به ابن عتبه ( م 828 ) از سادات حسنى از مصاحف چندى خبر مىدهد كه به خط على نوشته شده است . « 3 » 4 - در موزه آستان قدس رضوى مصحفى منسوب به امام على است ( قرآن شماره 6 ) كه از آغاز سوره هود تا آخر سوره كهف و به خط كوفى بر پوست آهو نوشته شده است ، در پايان آن نوشته شده است : كتبه على بن ابى طالب فى سنة اربعين . اين قرآن را شاه عباس صفوى وقف كرده و مهمتر آنكه شيخ بهائى در تاريخ جمادى الاول سال 1008 تأييد نموده كه به خط سيد الاوصياء حجة اللّه على اهل الارض و السماء است . « 4 »

--> 1372 افست از چاپ دار العلم للملايين ، 1968 م ، ط 5 . ( 1 ) - ابن النديم ، الفهرست / 30 . ( 2 ) - راميار ، محمود ، تاريخ قرآن / 374 ، به نقل از خطط مقريزى ، ج 1 / 480 . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - ركنى ، محمد مهدى ، نامهء هدايت ، پيوستها از صفحات 260 به بعد ، مشهد ، بنياد پژوهشهاى آستان قدس رضوى ، 1363 ش .